Vertaling, ondertiteling en synchronisatie: Willy51
Wat gebeurt er met een uitgestelde droom?
Droogt hij op zoals een druif in de zon?
Gaat het blijven knagen.
Of etteren zoals een zweer, en dan openbarsten?
Gaat het stinken zoals bedorven vlees?
Of komt er een korst op, zoals bij een versuikerde siroop.
Misschien blijft hij alleen doorwegen zoals een zware last.
Of ontploft hij?
Komaan, Johnson, ik ben klaar. En daar is nog steeds warm water.
Goedemorgen, Lena. -Goedemorgen, Earline.
Hé. -Goedemorgen.
Let op voor het trapje. -Goedemorgen.
Walter, het is al na zeven.
Je gaat te laat komen.
Is Travis al uit de badkamer?
Neen, nog niet, maar hij gaat direct klaar zijn.
En, welk nut heeft een wekker,
als je toch niet opstaat wanneer hij afloopt?
Waarvoor zou ik een wekker nodig hebben, als ik jou heb?
Het enige probleem daarmee is. Bij U kan ik niet op de knop drukken om U af te zetten.
Vrouwen!
Hoe wil je je eieren?
Geen roereieren.
Waar ligt de krant? -Waar ze altijd ligt.
Wat is je probleem deze morgen?
Ik heb geen enkel probleem. En ik hoop dat jij er vrijwillig geen gaat maken.
Ja, jij hebt wel een probleem.
Wat doet die jongen altijd zolang in die badkamer?
Vanaf nu kan hij beginnen met wat vroeger op te staan.
Ik kan niet te laat komen op mijn werk omdat hij daar de clown uithangt.
Neen, hij gaat helemaal niet beginnen met vroeger op te staan.
Het helemaal niet zijn fout dat hij niet vroeger kan gaan slapen,
omdat hij wakker gehouden wordt door,
gekke, schreeuwende, nietsnutten, welke kabaal zitten te maken
in wat verondersteld wordt van zijn slaapkamer te zijn, na 10:00 's nachts.
En waarom zouden dat schreeuwers en nietsnutten zijn?
Omdat ze heel veel lawaai maken, en er niets uit hun mond komt dat van enig belang is.
Zeker niet belangrijk genoeg om mijn kleine jongen wakker te houden.
dat is de reden waarom je boos bent, is het niet?
De dingen die ik wil bespreken met mijn vrienden,
kunnen gewoon niet belangrijk zijn volgens U, kan dat?
Kom hier.
Je ziet er jong uit deze morgen, baby.
Je ziet er terug hetzelfde uit dan toen ik je in het begin het hof maakte.
Oh, is alweer voorbij. Je ziet er terug jezelf uit.
Eet je eieren op.
je weet toch dat de cheque van de verzekering morgen komt, of niet?
Ja, ik weet het. Maar ik wil er echt niet over praten.
Ik ben klaar, maar jij kunt beter wat voortmaken. Ik hoorde dat Mr. Johnson van de trap naar beneden komt.
De cheque komt morgen, niet waar, Mama?
Ja, dat is zo, Travis. Maar het is veel te vroeg 's’morgens om over geld te praten
en eet nu maar je ontbijt.
Maar ik heb 50 cent nodig.
Voor wat? -Voor de geschiedenis van de "slaven".
Voor de wat?
De leraar zei dat we iets gingen leren aangaande de geschiedenis van de kleurlingen.
"Hun" geschiedenis. En wat heeft dat te maken met 50 cent en slaven?
Alle kleurling kinderen moeten 50 cent samen leggen om speciale boeken te kopen,
waarin het leven van de slaven beschreven staat.
Is dat de manier waarop de leraar daar over spreekt, de "Slaven"?
Ja, Mama, op die mannier spreekt zij er altijd over.
En zij hebben 50 cent nodig voor speciale boeken over de slaven.
Ja, Mama, dat is toch wat ik je net vertelde. -Ik heb geen 50 cent.
maar ik wil niet de enige zijn in de klas zonder geld, Mama.
Ik zei je toch dat ik ze niet heb, Travis.
En eet je ontbijt op.
Ik ben klaar.
Maak dan voort en ga je bed opmaken.
Ik kan misschien gaan zakken dragen op de markt na...
Travis.
En geen snoep vandaag, Mr. Boze kleine man.
Of wil je misschien een aantal tanden missen wanneer je groter bent.
Ik ben weg.
"Ik weet dat die arme vrouw een afscheidskusje wil, maar ze krijgt er geen."
"Ik wil haar geen kus geven, ik vergeef het haar niet."
"En ik geef haar toch geen afscheidszoen, zelfs voor niks ter wereld,"
"Omdat ik weet dat het dat is wat ze van mij verwacht."
Mama.
Mag ik alstublieft zakken gaan dragen? Mag ik, Mama?
Wat wil hij gaan doen? -Zakken gaan dragen na de school.
Voor de slaven in geschiedenis, papa. -Travis. Neen.
De school vraagt geld voor iets. -Ik heb 50 cent nodig.
Waarom geef je hem het geld niet? -Omdat we er geen hebben.
Waarom vertel je zulke dingen aan die jongen?
Kom hier, Travis.
Dank U, Papa.
En feitelijk, hier heb je nog 50 cent.
Waarom ga je niet wat fruit kopen, of ga met de taxi naar school of zo iets.
Hot dog! Dank U, papa.
En ga nu naar school. Zorg dat je niet te laat komt. -In orde.
Dat is mijn jongen.
Wat?
Weet je over wat ik dacht in de badkamer deze morgen?
Neen. -Charlie Atkins.
Herinner jij je nog Charlie Atkins? -Neen.
Natuurlijk herinner jij je dat nog.
Weet je nog, hij wou samen met mij in die droogkuis zaken stappen.
Nu verdiend hij $100.000 per jaar.
$100.000.
Dat is mooi, Walter. -Dat had ik ook kunnen zijn.
dat hadden wij kunnen zijn.
Maar hij ging vooruit en ik achteruit.
Walter, jij had daar helemaal geen geld voor.
Dat is juist, toen. Dit is nu. Nu komt onze tijd, baby.
Walter, als je weer gaat beginnen praten over die cheque...
Ik, Willy en Bobo, wij hebben die dingen uitgezocht.
Bobo?
Walter, ik wil met die cheque niets te maken hebben.
Jij bent moe, is het niet zo, baby? Moe van alles.
Ik, de jongen, de manier waarop we leven.
Zo moe dat je zelfs helemaal niks wil doen om eruit te geraken, is het niet?
Walter.
Mama zal naar U luisteren.
Je weet dat ze meer naar jou luistert dan naar gelijk wie anders.
dat is alles wat ik van je nodig heb.
Morgenvroeg terwijl je rustig neerzit en koffie drinkt,
nip je van je koffie, eenvoudig zo,
en vertel haar wat je moet vertellen, op zo een manier dat het heel belangrijk lijkt.
Dan nip je opnieuw van je koffie
en vertel haar dat je hebt nagedacht over de zaak waar Walter Lee zo erg in geïnteresseerd is.
En zonder je het goed beseft, zal ze heel aandachtig luisteren en vragen beginnen te stellen,
en wanneer ik dan thuis kom kan ik haar alle noodzakelijke details geven.
Neen, Walter, neen.
dat gaat niet over één nacht ijs, baby.
Dit is echt. -Ze zijn allemaal echt.
Al die plannen die nergens heen leiden.
Neen, dit is anders. -Neen, Walter.
Waarom niet?
Eerst en vooral, ik ga in geen geval, over niets komedie spelen met je moeder.
Nu, dat is allemaal jou nonsens. Die is niet van mij.
En zeker ten tweede, dat geld komt ons niet toe, Walter.
Het is het geld van je moeder. -Wat gaat zij er dan mee doen?
Walter, eet verder jou ontbijt. Komaan, ga naar je werk.
Waarom wil je niet luisteren naar mij? -Walter, roep niet tegen mij.
Dat is de enige manier omdat je zou luisteren.
Walter, alstublieft.
Ruth. Ruth, luister.
Nu kost het normaal $75.000, om het gedaan te krijgen
zoals wij denken dat het gedaan moet worden,
maar Willy kent iemand die het gedaan kan krijgen voor 30.
Dat is van ieder 10.000.
Plus een beetje extra om onder de tafel uit te delen
aan de mensen om de licenties goed te keuren.
Je bedoelt smeergeld? -Noem het zo toch niet.
Dat is zaken doen. Er gebeurt in
die wereld niets zonder dat mensen ervoor betaald worden.
Walter, eet je eieren op.
Is dat alles? "Eet je eieren op?"
Walter, het gaat hier niet over ons geld.
Nadat ik deze morgen opgestaan ben.
Ging ik naar de badkamer, die ik moet delen met mensen van twee verdiepingen.
Ik keek in de spiegel.
35 jaar oud, 11 jaar getrouwd.
Ik heb een zoon welke in de huiskamer moet slapen.
En alles wat ik hem kan vertellen zijn verhalen van hoe rijkelijk, blanken wel leven.
Walter, eet je eieren op.
Verdomme, deze eieren. Verdomme, al de eieren dat er bestaan!
Goed. En ga nu werken!
Zo, en daarmee is dan alles weer gezegd, is het niet?
Goedemorgen, iedereen.
Ik zal u eens zeggen wat er aan vrouwen verkeerd is vandaag de dag.
Ze zijn niet meer opbouwend voor hun man, hem late voelen dat hij iets te betekenen heeft,
Op een manier dat die iets kunnen. -Je weet dat, alle vrouwen zo zijn.
Juist zoals er sommige mannen zijn welke ook effectief iets doen.
Ze mogen hun vrouwen houden.
Ik ga beginnen met mensen te controleren.
Je moet maar vroeger opstaan.
Heeft niemand je ooit gezegd, dat je er 's morgens uitziet zoals een verschrikkelijk uitziende kip?
Is Mama is heel vroeg vertrokken deze morgen?
Ja, haar laatste dag.
En, hoe bevalt het U op school?
Fantastisch, gewoon fantastisch.
Precies of dat zou U interesseren.
Ik vraag mij gewoon af, of jij, over dit alles wel goed hebt nagedacht hebt.
Er zijn nog niet veel meisjes die beslist hebben om dokter te worden.
Hebben we wel voldoende uitgezocht hoeveel die medische studies gaan kosten?
Walter, waarom laat je, je zuster niet met rust en ga je niet werken?
Je weet dat de cheque morgen komt.
Dat geld is van Mama, Walter.
Zij kan gewoon met dat geld doen wat ze zelf wil, of er zelfs gewoon niets mee doen.
Misschien kun je de cheque tegen de muur spijkeren en er een ganse dag zitten naar staren.
Het is dat van haar en niet het onze. Van haar!
Wel, hebben we hier nu niet de meest competente dochter?
Jij draagt juist de beste interesses van je moeder in je hart, of niet soms meisje?
Maar je vindt het wel heel goed dat mamma een paar 1000 van haar geld gebruikt
om jou naar de universiteit te sturen. -Ik heb haar nooit gevraagd om dat te doen.
Neen, maar de grens tussen, vragen en aanvaarden is wel heel breed
als het je goed uitkomt? -Wat wil je nu feitelijk van mij, broertje?
Van school wegblijven of dood vallen? Wat zal het zijn?
Elk van de twee past mij even goed. -Walter!
Neen, ik word er ziek van, zoals ze de heilige uithangt en haar rond haar vinger draait.
Ik en Ruth, wij moeten een massa opofferen voor u.
Nu wordt het hoogtijd dat jij je ook gaat opofferen voor de rest van de familie.
Wil je mij bij die zaken niet betrekken. -Oh, neen, jij bent er zeker niet bij betrokken.
ben jij het misschien niet die de was en de plas doet van de anderen,
omdat ze altijd propere kleren rond hun kont zouden hebben?
Walter, dat lijkt me niet eerlijk.
Oh, maar het is wel eerlijk dat Walter nooit iets krijgt.
Neen, het juist niet zoals iedereen van u verwacht dat je zou doen, op je knieën zitten.
"Dank U, Walter. Dank U, Mama."
"Dank U, Travis, om al twee jaar dezelfde schoenen te dragen."
Goed, ik zal dat doen, nu goed?
Dank U, iedereen! Dank U, God! Dank U, Walter!
Beneatha, hou op.
Vergeef me omdat ik niet mijn hele leven een grote nul wil blijven.
Vergeef me. Vergeef me. Vergeef me!
Ten andere, wie heeft er je verdomme ooit gezegd, dat je dokter moest worden?
Indien je er dan toch zo gek van bent om met zieke mensen bezig te zijn,
waarom wordt je dan gewoon geen verpleegster zoals ander vrouwen?
Ik wil worden wat ik echt wil zijn.
Wel met iemand anders zijn geld. -Het is Mama's geld.
Hij was ook mijn vader. -En de mijne en Travis zijn grootvader ook.
En al sla je me dood, niets gaat haar overtuigen om het aan U te geven,
om het te investeren in jou miraculeuze en totaal waardeloze plannen.
En, voor één keer, zeg ik "God zegen Mama" dat ze het niet doet.
Hoor je wat ze zegt? Hoor je wat ze zegt?
Wil jij nu alstublieft verdwijnen? Ga naar je werk, komaan.
Niemand hier in dit huis gaat me ooit begrijpen.
Omdat je een grote nul bent.
Wie is er een nul? -Gij.
De waarheid kwetst, jongen.
Het wereldkampioenschap achteruit lopen voor vrouwen, en dat is een feit.
En toen kwam jij, de grote profeet die ons uit de wildernis gaat leiden,
recht het moeras in. -Bennie, waarom?
Waarom moet je nu je broer zo op stang jagen 's morgens?
Omdat het te grappig is om het niet te doen.
Ik heb een beetje geld nodig.
Bekeuring.
Hoeveel, vijftig cent?
Als zij niet wil speechen bij de opening van het museum, dan moet ze dat niet.
Wel, ja ik ben. Ik zal me laten op de hoogte houden.
Omdat dit soort gedrag helemaal niet kan getolereerd worden.
Ga je weg? -Ja.
Ik zal heel laat vergaderingen hebben, dus wacht niet met het avondeten.
Rij de auto voor, voor Mr. Arnold.
Ik moet in het Shipley gebouw zijn, deze middag.
Ja, Mijnheer.
Priscilla.
Ik wil niet dat je nu verstoppertje speelt, kind. je moet nu naar school gaan.
Wel, het ziet er naar uit dat je hier echt niet bent.
En ik weet zeker dat je in die kast niet kunt zitten.
Niet bij die grote, harige spin die ik daar gisteren zag zitten.
Komaan, meisje. Trek dit aan. Want de schoolbus zal dadelijk hier zijn.
Ben je er nog steeds zeker van dat je weggaat?
Ja, ik ga zeker weg.
En juist zoals gisteren, verwacht ik dat je een groot meisje gaat zijn dat gehoorzaam is aan haar moeder.
Heb je mij verstaan?
Ja, Mevrouw Lena.
Geen gemor. Geen gemok. En geen gestamp met je kleine voetjes.
Draai je rond.
Bobo, mijn vriend.
En hoe ziet het eruit?
Ik ben er nog steeds mee bezig, maar de cheque komt toch pas morgen.
Dus we hebben nog tijd. Willy Harris gezien?
Ik heb hem gisteravond gezien.
Hij vroeg naar U, ik heb hem verteld hoe goed jij bent. Wat jij vertelt, is meer waard dan goud.
Hij wil dat we samen komen vanavond, om negen uur in de "Groene Hoed".
Dat hoor ik graag.
Ik kan het geld al ruiken, baby. -Ja, ja, ja.
Laat me raden.
Deze auto wordt door één van jullie bestuurd.
Ik ga hem direct verplaatsen, Mijnheer. Nu direct.
Ja, jongen, dat zul je zeker. Nadat ik je op de bon geslingerd heb.
En jij, stap in je auto.
La Traviata van Verdi, in Randolph Hall, vrijdagavond. En jij zal er met mij zijn.
Is dat jou mannier om een afspraakje te regelen, George?
Het is wel meer dan alleen een afspraakje, als ik je mee vraag.
Wel, ik zal je iets laten weten.
Doe dat. Maar talm niet te lang.
Er zijn legioenen van liefjes die maar al te graag jouw plaats willen innemen.
Goedendag verder, George. Ik moet nu naar de les.
Rustig. Het komt wel.
Heel goed.
Waren al mijn studenten maar zoals jij, Ik zou een veel gelukkiger man zijn.
Ik heb geen vals gefleem nodig, Asagai. Ik kan heel goed omgaan met de waarheid.
Wel, dan, vermoed ik dat ik je de waarheid moet vertellen.
Jij bent niet heel goed.
Jij bent gewoon excellent.
Denk je dat heel eerlijk?
Ja. Ik ben erg blij voor U.
En ik zou nog gelukkiger zijn, moest ik je mee uit kunnen nemen voor een afspraak.
Een afspraakje?
Zo noem je dat hier toch denk ik als een vrouw en een man
samen uitgaan?
Wel, ja, maar...
In orde, voordat je mijn ego en geest
helemaal gaat verbrijzelen, zal ik mijn wensen anders formuleren...
Misschien beschouw je telefoon nummer niet als je grootste geheim.
Wel, ik stel voor dat een telefoonnummer mij niet al te zeer kan kwetsen.
Voor mij heel belangrijke zaken worden in mijn geheugen gegrift.
Ik moet nu lesgeven.
Heb je geen andere appels meer in het magazijn?
Het is een eeuwigheid geleden dat deze nog een boom gezien hebben.
Ik denk het niet.
Je het toch niet weten, zonder het even na te kijken, denk ik?
Hoeveel had je er gewild? -Een dozijn van je mooiste.
Excuseert mij. Kun je me een plezier doen, geef me een mandje met je beste appels.
Ik ga er direct voor zorgen, Mevrouw. -Dank U.
Lena, jij was voorzeker ook vroeg wakker en naar je werk, vanmorgen.
Het was de vandaag de laatste dag op mijn werk, Earline.
Mijn laatste halve dag, om correct te zijn.
Komaan. Ben je gestopt met werken? -Ja, inderdaad.
Prijs de heer. -Ja, dat doe ik.
Ik weet dat ik niet meer lang wil wachten, om mijn knoken rust in de zetel te geven.
Die dag zal komen. -En voor jou kwam hij in grote stijl.
Door dat geld van de verzekering.
Wel, ik kan dat niet ontkennen.
Hier heb je de appels. -Dank U.
Moet ik voor de wormen ook betalen?
Wanneer je ze niet wil, Mama, moet je ze ook niet kopen.
Ik koop ze ook niet. Ik wil deze niet.
En ik ben zeker niet je moeder.
Daar zijn nog andere winkels.
Hé. -Hallo.
Wil je eentje proeven?
Oh, neen, Ruth. Neen, Ik doe dat wel. Doe verder. Doe maar verder.
Ik heb deze voedingswaren al door de halve stad gedragen.
dan zal het van de deur tot de tafel ook nog wel gaan, denk ik.
En, hoe was je laatste werkdag?
Ongeveer hetzelfde als mijn eerste, voor zover ik mij kan herinneren.
Wel, het moet een goed gevoel geven, weten dat alles volledig voorbij is.
Ik voel echt nog niet veel van dat goede gevoel, nu.
Je zal, het maandag morgen maar al te goed voelen, wanneer je niet meer naar dat werk moet hollen.
Dan zul je het wel voelen.
Bekijk toch dat arm bed.
dat is zijn idee van een bed opmaken, veronderstel ik.
Dank zijn goedhartigheid. Hij probeert het tenminste, niet?
Neen, hij doet het maar half en half, omdat hij weet dat jij toch komt
en alles in orde maakt, zoals jij altijd doet.
Dat is de reden waarom hij niets doet zoals het moet, hier.
Je zou beter die jongen zoveel niet verwennen.
Wel, hij is toch nog maar een kleine jongen.
je kunt van hem toch niet verwachten dat hij de huishouding doet.
Is alles met U in orde, Ruth?
ja, ik voel me goed, alleen...
Ik ben alleen maar moe, ik heb heel de voormiddag gestreken.
wel, laat toch de rest voor mij. Ik zal het wel afmaken.
Is dat jouw voorstelling van op pensioen gaan?
Jij komt moe naar huis om dan te beginnen iemands anders zijn werk te doen.
Wel, wat verwacht je dan dat ik ga doen, ganse dagen in mijn zetel zitten tot ik wortelschiet?
Oh, mijn arme kleine plant.
als die plant niet meer zonlicht gaat krijgen dan nu, zal hij het opgeven.
Ruth, als je, je morgen niet beter voelt dan vandaag, dan blijf je beter thuis.
Die vrouw gaat zeker de stuipen krijgen als ik morgen niet opdaag met die strijk.
Wel, laat ze die dan krijgen.
Wat? Heb jij er nooit rekening mee gehouden dat je ook ziek kan worden?
Ik zal haar morgen opbellen en zeggen dat je griep gekregen hebt.
Waarom de griep?
Blanken begrijpen wat dat betekent griep, dat is iets dat zij ook krijgen.
Dus, als je je ziek meldt, doe je het best met iets dat ze kennen,
anders denken ze dat je laat uitgeweest bent en dronken was,
of betrokken bent geweest bij een vechtpartij of zo.
Moe zoals je er nu uitziet, Ruth, denk ik dat je morgen nergens heen gaat.
Wel, ik moet zeker gaan. Wij hebben het geld nodig.
Andere dagen ja, dan zouden we moeten.
Maar morgen kunnen we ons groot voordoen. Morgen komt er een oude en vette cheque.
Wacht eens, wacht, dat is uw geld, Lena.
ik wil met jou geld niks te maken hebben. En wij denken er allemaal zo over.
$10.000.
Weet je wat je met dat geld zou moeten doen, Lena?
Je moet er op uit trekken, een reis maken naar, Zuid Amerika of Europa.
Er gewoon op uit trekken en je zelf een geschenk geven voor eenmaal in je leven.
Wat zou iedereen wel van mij denken, Europa verkennen op mijn eentje?
Wat? Die rijke blanke vrouwen doen dat allemaal. Ik lees erover heel de tijd.
Hun kont begint te jeuken, en het eerste wat ze dan doen is inpakken en vertrekken,
wuivend naar ons van op hun cruise schepen.
iets in mij heeft mij altijd verteld dat ik geen rijke blanke vrouw ben.
En, wat ga je er dan mee doen?
Om je de waarheid te vertellen, Ruth, ik heb daar nog niet bij stil gestaan.
Wel, natuurlijk, dat geld dient zeker voor Beneatha haar medische opleiding.
En dat deel staat vast, zo had ook "Grote Walter" het gewild.
Ja. -Hij gelooft in dromen, dat deed die man.
en geen enkele ervan had ook maar een kans om uit te komen.
Hij kwam gewoonlijk binnen 's avonds, zijn hoofd diep weggezakt in zijn schouders.
ging hier dan in die zetel zitten, hij keek naar het tapijt,
dan keek hij naar mij, dan keek hij opnieuw naar het tapijt.
Ik kan me voorstellen dat heel moeilijk geweest is voor jullie twee.
Het meest moeilijke voor mij was om hem zo te zien.
En toen we dat kindje hebben verloren, toen dacht ik dat ik die man aan het verliezen was ook.
Je kan nooit geloven dat een man zoveel verdriet kan hebben.
Die man hield zielsveel van zijn kinderen.
Nu, natuurlijk moet ik er ook bij vertellen dat hij geen heilige was,
hij kon soms koppig zijn en een beetje te lief zijn met vrouwen.
Maar hij hield zielsveel van zijn kinderen.
Gewoonlijk zei hij,
"Het lijkt of God niets anders heeft voorzien voor de zwarte man, dan enkel maar dromen,"
"maar hij heeft ons kinderen gegeven en die maken dat het leven waardevol is."
Je weet dat hij op die manier kon praten.
Wel, het ziet er naar uit dat je,
je toch nog herinnerd hebt dat je ergens nog een thuis had.
Ik ben vandaag met mijn gitaarlessen begonnen.
Heilige Heer. -Met wat ben je vandaag begonnen?
Gitaar. Weet je, zo'n muziek instrument met 6 snaren.
Ik weet wat een gitaar is, grote mond.
Is dat weer iets nieuws?
Niet echt. Het is iets dat ik al een tijdje wilde gaan doen.
En hoelang gaat het duren vooraleer je dat moe wordt en weer met wat nieuws gaat beginnen,
zoals dat theatergezelschap, waar je vorig jaar zo erg van onder de indruk was?
En de ruiterclub, het jaar daarvoor.
Ik ken vlinders gezien die minder fladderen, baby.
Ik wil alleen maar gitaar leren spelen. Is daar wat verkeerd mee?
Er is toch niemand die je ervan tegenhoudt.
Ik begrijp het alleen niet dat je alles zo snel moe bent en wat anders begint.
Met alles en nog wat beginnen en nooit iets fatsoenlijk afmaken.
Met al dat camera materiaal dat je meebracht, heb je ook nooit iets gedaan.
Ik fladder niet. Ik experimenteer met verschillende uitdrukkingsvormen.
Zijn de rijlessen met een paard daar ook inbegrepen?
Ja, mensen moeten proberen zich uit te drukken op verschillende manieren.
Wel, en wat ga jij dan zoal uitdrukken?
Mezelf.
Het is al goed. Ik had om Gods wil ook niet verwacht dat je het zou begrepen hebben.
Beneatha. -Wil je juist luisteren naar haar?
Oh, God.
Als je de naam van de heer nog eenmaal ijdel gebruikt...
Mama. -Meisje, jij bent zo scherp als zout.
Wel, als zout smakeloos wordt...
Dat doet het nu al.
Jij gaat hier niet de spot drijven met de heilige schrift, heb je me gehoord?
Hoe kan ik nu iedereen op de tenen trappen
juist door allen maar in deze kamer binnen te komen?
Waar ga je naartoe? -Ik heb een afspraak.
Oh, mijn, mijn. Met wie?
Met wie zou het nu anders zijn? George Murchison.
Dat is al de derde keer deze maand. Het lijkt erop dat deze aan U plakt.
Zoals een tijk op een hond. Ze hebben geen tang die groot genoeg is om hem van me weg te houden.
Wel, meisje, je moet weten dat hij je wil.
Hij is niet verkeerd. Ik bedoel, ik heb hem graag om uit te gaan en te flikflooien.
"Flikflooien"? En wat houdt dat "en flikflooien" juist in?
Stop nu met steken naar haar, Ruth.
Wat betekent het nu eigenlijk?
Het betekent... Ik kan George nooit serieus nemen. Hij is zo losbandig.
Wat bedoel je met "losbandig"? Meisje, hij is rijk.
Jij moet zelfs niet proberen om het te begrijpen
Voor gelijk wie dat met Walter getrouwd is, is dat onmogelijk om te begrijpen.
Wel, waar haal je het recht om zo over je broer te praten?
Nu geloof ik dat ze me echt pijn wil doen.
"Broer" is een echo, Mama. Laat ons dat onder ogen zien.
Wat is een echo?
Ik weet het niet. Ik denk dat ze wil zeggen dat hij gek is.
Niet gek. Mijn broer is niet alleen gek.
Hij is een onverbeterlijke idioot.
En nu zul je mond dichthouden.
En in verband met George, wel, George ziet er goed uit,
hij rijdt met een mooie auto, gaat met mij naar leuke plaatsen.
Maar als de Youngers hier zitten te wachten om hun kleine Bennie,
de familie te zien opzadelen met de Murchisons, dan zijn ze hun tijd aan het verspillen.
Waarom? -Ruth,
de Murchisons zijn diepgelovige,echt in het leven staande, rijke kleurlingen.
En de enigen te wereld wie nog meer snobistisch zijn dan rijke blanken,
zijn rijke kleurlingen. En dat is een feit.
Jij bent niet opgevoed om mensen te veroordelen omdat ze het goed stellen in het leven.
Maak je daar geen zorgen over, Lena. Ze zal daar snel genoeg van afstappen.
Afstappen van wat? Waar heb jij het over Ruth?
Luister, ik ga beginnen met dokter te worden.
Ik maak me momenteel nog helemaal geen zorgen over met wie ik wil trouwen.
Als ik dan ook ooit nog zou willen trouwen.
Als? -Als?
Misschien wil ik dat ook. Maar nu komt op de eerste plaats, dokter worden.
En George, om maar één te noemen, denkt nog steeds dat, dat heel grappig is.
Daar maak ik geen grapjes over.
Ik ga er alles voor doen om dokter te worden...
en iedereen zou er maar beter aan doen omdat te beginnen begrijpen.
Maar natuurlijk, liefje, gaat gij dokter worden liefje. Als God het belieft.
God heeft daar helemaal niets mee te maken.
Dit soort opmerkingen zijn voor niets nodig, Beneatha.
Wel, hetzelfde geldt ook voor God. Ik word ziek van altijd maar dat God gedoe.
Beneatha. -Ik meen het.
Ik wordt er moe van om altijd maar van "Hem" de ganse tijd te moeten horen.
Wat heeft hij te doen met alles? Betaalt hij mijn opleiding misschien?
Of ik ga nu snel je vuile vieze klep toe kloppen.
Dat is dan maar juist wat ze verdient.
Waarom kan ik hier niet zeggen wat ik wil tegen iedereen?
Omdat je zo niet bent opgevoed om op die manier te spreken.
Je vader en ik hebben het moeilijk genoeg gehad om U en Walter
op een goed christelijke manier op te voeden.
Wel, gij en papa waren verkeerd.
Mama, jij begrijpt het nog steeds niet. Het draait allemaal alleen maar over een idee,
En God is juist zo een idee dat ik niet aanvaard.
Het is ook niet belangrijk. Ben ik immoreel, of bega ik een misdaad wanneer ik uitga,
omdat ik niet in God geloof. Ik denk daar zelfs gewoon niet over na. Het is alleen...
Ik word het zo moe dat ik voor alles wat ik doe, "Zijn" goedkeuring zou moeten krijgen.
De prestatiegerichte maatschappij gelooft alleen in zijn eigen koppigheden.
Daar bestaat gewoonweg geen "God".
Niemand, en zeker geen spook, was of is bekwaam om mirakels te doen.
Zo, nu ga je herhalen wat ik zeg,
"In het huis van mijn moeder bestaat God nog steeds."
Daar zijn sommige ideeën die we niet thuishoren, in dit huis.
Niet zolang ik hier aan het hoofd sta van deze familie.
Ja, Mama.
Bennie.
Jij denkt dat je een volwassen vrouw bent, maar je bent toch nog zo een klein meisje.
Wat jij deed was kinderachtig en dus moet je behandeld worden als... Zoals een kind.
Ze heeft gezegd dat ze er spijt van heeft.
Ik weet het echt niet meer met die kinderen, Ruth.
Ze jagen mij angst aan.
Lena, jij hebt goede kinderen.
Soms, denken ze niet al te helder, maar je hebt goede kinderen.
Neen, er iets tussen ons komen te staan.
Wij begrijpen elkaar niet meer.
het is gewoon of geen van ons spreekt nog dezelfde taal.
Walter is niet veraf meer om zijn verstand te verliezen, altijd denken over geld,
en Beneatha met haar steeds maar praten over dingen waar ik niets van versta.
Wat is er, Ruth? Wat is er eigenlijk veranderd?
Jij hebt gewoon veeleisende kinderen.
En daar is iemand nodig met een sterk karakter zoals jij,
om hen op het rechte pad te houden.
Het is een goede zaak, denk ik, dat je Beneatha helpt met haar school.
Dat dokter worden gedoe is heel zeker haar grote droom, Euh?
Ja, wel, en ze verdient dat ook.
Zelfs met al haar gek gedoe erbij, zij werkt heel hard voor school.
En Walter, wel, het is zeker niet wat jij denkt,
het ene kind voortrekken en helpen ten opzichte van het ander.
Ik begrijp het, Ruth, maar wij zijn geen welgestelde zakenmensen.
Wij zijn maar alleen hardwerkende mensen.
Walter Lee zegt, niemand is een zakenman tot op de moment dat hij met zakendoen begint.
Walter Lee zegt, de kleurlingen zullen nooit iets bereiken in deze wereld
wanneer ze niet beginnen gokken op andere dingen.
investeringen en andere zaken.
Wat is er met U gebeurd?
Walter Lee heeft U dan zo ver gekregen dat je wil investeren?
Neen.
Lena, sommige...
Er gebeurt iets vreemds tussen mij en Walter Lee.
Ik weet niet wat het is.
Hij heeft iets nodig, weet je? Iets dat ik hem niet kan geven.
Hij heeft deze kans nodig, Lena.
Ik hoor je heel goed, Ruth, en ik neem wat je zegt ook erg ter harte.
Maar ik kan mijn man zijn verzekeringsgeld niet vergooien in slechte investeringen.
Die arme kleine plant.
Niets van wat ik er voor doe maakt hem beter.
Ik bedoel zullen we ooit te weten komen over welke soort investeringen hij spreekt?
Ruth?
Ik denk dat het die weg is die we moeten gaan, man, drankwinkels.
De mensen gaan altijd hun ding willen waarvan ze houden, als je begrijpt wat ik bedoel?
Zo voel ik dat ook helemaal aan.
Zonder twijfel, er zijn twee soorten zaken die je vindt in iedere stad.
Kerken en drankwinkels.
En begrafenisondernemers.
Maar ik ga zeker niet beginnen rond sleuren met doden.
Tot je zelf dood gaat.
Waar is Willy, man?
Maak je niet ongerust, man. Hij komt zeker. Je kent Willy.
Altijd een of twee kleine haltes onderweg.
Daar is hij juist. Willy. Hier zitten we.
Mijn man, Bobo. Hoe gaat het er mee, broeder? Walter, blij om je terug te zien, man.
Willy.
Mijn nieuwe partners en je bent al begonnen zonder mij.
Serveerster, een nieuw rondje drank, alstublieft.
Wat wil jij hebben, Willy?
Scotch, rocks en nog eentje aan de andere zijde, prachtig.
En, Bobo, alles dik in orde, man? -Man, je kent mij hé.
Gewoon zoals een eekhoorntje dat altijd zijn nootje probeert te vinden.
En zijn we klaar om over zaken te praten? -Daarom zijn we toch hier, is het niet?
Ik denk dat we het moeten wagen in de drankhandel.
Wagen? Ik heb altijd gezegd dat dit nooit een verkeerde investering kan zijn, Walter.
Kijk hier gewoon rond. Iedereen hier binnen zit gewoon aan één of andere drank.
Zwarten. Zij mogen zelfs de grootste armmoede hebben,
maar drinken gaan ze doen. Dat is nu eenmaal zo.
Het verzet hun gedachten. -Daar waren we daarjuist net over aan het praten.
In orde, hier is de afspraak. Ik sprak met enkele mensen in Springfield.
De juiste mensen die voor een beetje smeergeld ervoor zorgen dat onze licentie goedgekeurd wordt.
Die hebben daar echt geen probleem mee.
Dat is toch juist waar ik het over had, niet.
En nu komt het mooiste deel.
Ik heb de juiste locatie gevonden, perfect hier aan de zuidkant. Ik bedoel...
Ik bedoel, we konden het nooit beter treffen dan dat.
En, hoeveel tijd hebben we?
Wel, het zit zo in elkaar.
Deze perfecte plaats is schijnbaar vrij vanaf volgende week.
Persoonlijk denk ik dat we er volgende maandag moeten mee van start gaan.
Ik zie daar helemaal geen probleem bij.
Wel, dan,
klinkt alsof we een akkoord hebben.
Proost.
Ik moet er van door. -Wat?
Katten zoals jullie weten mij altijd wel te vinden hé.
Uw wisselgeld. -Hou het maar, liefje,
en verzorg vooral mijn partners goed voor de rest van de nacht.
Bobo. -Dank U, Willy.
Walter. -Willy.
Katten, jullie zie ik later wel.
Heren.
Neen niets meer voor mij. Ik moet maar eens naar huis gaan.
Ik denk dat ik hier nog wel even wat blijf plakken, man.
Weet je, een feestje op onze nieuwe toekomst.
Zorg dat je niet in de problemen raakt.
Ik zal je later opbellen. -In orde.
Goedemorgen, popje. Momentje, ik ga je dadelijk helpen.
Ik kom voor juffrouw Tilly.
Wat heb je nodig van juffrouw Tilly?
Het is persoonlijk. Is zij hier?
Ik ben juffrouw Tilly. Wat heb je nodig, kind?
Kom. Volg me maar.
Mag ik naar buiten gaan, grootmoeder? Die spray stinkt.
Als ik niet naar buiten mag, dan jij ook niet.
Heb je al je opdrachten uitgevoerd? -Neen.
Waar ging Mama naartoe? Ze zei dat ze niet ging werken vandaag.
Ze ging een beetje rondlopen.
Maar waar?
Dat zijn haar persoonlijke zaken. Zaken van volwassenen.
Wat soort volwassenen zaken... -Travis, en nu naar buiten.
Ga hier nu gewoon maar weg. Ga naar beneden.
Blijf hier dicht in de buurt en kijk goed uit wanneer de postbode komt.
Ja, grootmoe.
En laat de kakkerlakken met rust. Wat hebben die u misdaan?
Spuit niet naar die jongen met dat gif.
Waarom niet? Het is ongevaarlijk. Hebt gij hier ooit al een dode kakkerlak gezien?
Waar ging Ruth naartoe, Mama?
Naar de dokter, denk ik.
Voor wat?
Beneatha, poets goed onder dat zetelbed daar.
Soms ligt het daar vol met kruimels.
Mama? -Wat? Ik weet het niet.
Uiteindelijk, Ik kan niet zeggen wat ik denk. -Jij denkt dat zij...
Ik denk dat het dat is, wat ik daarstraks niet wou zeggen.
En natuurlijk, meestal heb ik het bij het rechte eind op dat gebied bij vrouwen.
Hallo.
Bah-oh ook voor U, Asagai.
Jij komt naar hier? Nu?
Ik denk van niet. We zijn aan het poetsen, en mijn moeder haat het,
wanneer mensen op bezoek komen en haar huis is niet tip top in orde.
Heb jij? Voor mij?
In orde, juist maar voor eventjes dan.
Ik zie u dan hier.
Je gaat me toch niet vertellen dat je nu hier iemand geïnviteerd hebt?
Oh, Mama, het is alleen maar Asagai.
Maakt mij niets uit, al was het de Kerstman, meisje.
Je moet er niet fier over zijn? Bekijk hoe het er hier uitziet.
Het ziet er goed genoeg uit, Mama.
Daarnaast, het is alleen maar Asagai. Hij is ruimdenkend. Hij is intellectueel.
Wie? -Asagai. Joseph Asagai.
Ik heb hem op school leren kennen. Hij is van Nigeria.
Ik geloof niet dat ik al ooit iemand uit Afrika ontmoet heb.
Wel, doe me een plezier en stel geen onontwikkelde vragen, zoals..
of ze daar al kleren dragen en nog met speren rondlopen.
Als wij zo onontwikkeld zijn, is het misschien beter om hier niemand op bezoek te vragen.
Mama, zo bedoel ik dat niet. Het is alleen maar omdat mensen soms zulke domme vragen stellen,
wanneer het over Afrika gaat, het enige dat ze daar van kennen is Tarzan.
Wel, over hem heb ik al gehoord. -Zie je?
Wat? Wat? Waarom zou ik nu ook maar iets over Afrika moeten kennen?
Omdat dat deel uitmaakt van ons cultureel erfgoed.
Waarom geef je geld aan de kerk voor missioneringswerk?
Dat is om mensen daar te helpen.
Ik denk dat ze beter wat meer steun en hulp zouden moeten krijgen van de Engelsen en de Fransen.
En? Ben je zwanger?
Wat, staat dat op mijn gezicht te lezen misschien?
Ja je bent dus zwanger. -Oh God dat moest er nog bij komen.
Hoever ben je al?
Twee maanden.
Was het gepland of was het een ongeluk?
Bemoei je met je eigen zaken.
Dat zijn ook mijn zaken. Waar gaat het slapen denk je, op het dak?
Vergeef me.
Dat meende ik niet, ik flapte het er zo maar uit.
Ik denk dat het prachtig is.
Ja. Ja, neen, het is prachtig.
Wel, het is.
Heeft de dokter gezegd dat alles normaal is?
Ja. Zij zei dat alles in orde gaat komen.
Zij?
Bij welke dokter ben je geweest?
Ruth, liefje, ben je ziek?
Wat is er aan de hand met haar, Mama?
Alles komt met haar wel in orde.
De vrouwen krijgen zo iets soms wanneer zij een kind krijgen.
Maar dat komt allemaal wel in orde
Zij moeten alleen maar ontspannen en hun geest leegmaken.
Oh, mijn God. Dat moet Asagai zijn.
Kom aan, liefje, kom aan. Alles zal wel in orde komen.
Hallo, Alaiyo.
Hallo.
Mag ik binnenkomen?
Jazeker, kom binnen. Gelieve er niet op te letten hoe deze plaats er nu uitziet.
Mijn moeder was zeer kwaad op mij,
toen zij wist dat ik iemand binnen liet die dan dat te zien krijgt als dit.
U, ook, blijkt erg gestoord. Kijk, als het nu geen goed moment is, ik kan...
Neen, neen, neen. het is nooit goed moment hier bij ons thuis.
Acute getto-itis is alles wat er is, het zal wel overgaan.
Wel.
Zo kom binnen, en zet U.
Kan ik hopen dat deze doos voor mij is?
Ja. Doe maar open.
Nigeriaanse muziek. Dank u. -Tribal Yoruba. Maar, hou er echt wel het ritme in.
Het is prachtig, maar waarom heb je...
Laat mij even...
Wat stelt dit voor? -Het past heel goed bij U, zoals ik wist.
Deed U dat? - Natuurlijk.
Van het eerste ogenblik dat ik U op school zag, en U steigerde tegen mij,
op zo een heel ernstige toon, "M. Asagai",
"Ik zou het zeer erg op prijs stellen om met U over Afrika te praten",
"omdat ik op zoek ben naar mijn identiteit."
En waarom is dat grappig?
Goed, omdat ik het aanvankelijk niet geloofde.
En waarom niet?
Omdat assimilationisme zo
populair, zo belangrijk is in uw land tussen de zwarten en de blanken.
Iedereen moet één worden en tot een geheel samensmelten.
Ik ben geen assimilationiste.
Misschien niet.
Zo, houdt u ervan?
Van wat? - De kleren.
Zij zijn van mijn zuster haar persoonlijke garderobe, weet U.
U moet er goed zorg voor dragen.
Uw zuster? - Ja, van Lagos.
Dat is de Hoofdstad. Maar dat wist U al.
U liet die speciaal van daar voor mij verzenden?
Wel goed, ik kan ze niet dragen.
Joseph.
Voor u, zou ik nog veel meer doen.
Ik moet nu gaan.
Zul je me maandag bellen?
Ja, zal ik zeker doen. Wij hebben heel wat om te bespreken.
Over identiteit en tijd en gevoelens.
Over welke soort van gevoelens spreekt u, Asagai?
Ik ben niet geïnteresseerd om een kleine episode van iemand in Amerika te zijn.
Ja, dat is echt grappig, is het niet? - Eerlijk, ja.
Elk Amerikaans meisje, wit, zwart en bruin, heeft reeds hetzelfde aan mij gezegd.
U bent allemaal dezelfde en hebben dezelfde uitspraken.
Blijkbaar zijn de meest bevrijde vrouwen van de wereld, toch helemaal niet zo vrij,
of wou U niet zo snel tot dezelfde conclusies komen.
Mamma. Mamma, dit is M. Asagai.
Hoe gaat het met U, jonge man?
Hoe gaat het met U, Mevr. Younger?
Gelieve me te vergeven voor mijn komst op zulk een ongelegen moment.
Dat is in orde.
Ik hoop enkel dat u begrijpt dat ons huis er niet altijd als uitziet als dit.
Asagai ging juist weg gaan, Mamma. - Ja.
Goed, ik hoop dat u nog zult terugkomen.
Ik zou heel graag wat meer te horen willen krijgen over uw land.
Ik denkt het maar droevig gesteld is met de kennis van de Amerikaanse zwarten over Afrika niet,
behalve over Tarzan en dat alles.
En al dat geld dat wij aan hun kerken geven,
wanneer wij moeten helpen dan bent U allemaal bevrijd van hen.
Engelsen en Fransen wat hebben die niet weggehaald uit uw land.
Goed, ja, mevrouw. En uit naam van mijn mensen, waarderen wij het
Goed, ik verwacht dat je hier wel even langs komt van tijd tot tijd,
om te genieten van een lekkere huis gekookte maaltijd.
Ik denkt dat uw mamma daarvan zou houden.
Ik denkt dat mijn moeder daar heel erg zou van houden, Mevr. Younger. En dank u.
Goed, ik moest al weg geweest zijn. Ik zal u maandag bellen, Alaiyo.
Wat is dat? Is dat Afrikaans voor Beneatha?
Neen, het is een Yoruba woord.
Het betekent, goed, ruwweg genomen,
voor wie het brood of het voedsel niet genoeg zijn.
U bent nooit tevreden. U bent altijd hongerig voor meer. Dat bent U.
Dat is aardig. Goed, kom nog eens terug langs, M...
Asagai. Of Joseph zoals U zelf wenst.
Vaarwel.
Goed, dat is een vrij jong ding dat hier net buiten liep.
Goed,
Ik kan raden, waarom we het paardrijden hebben opgegeven,
en toneel spelen en camera's
en zo geïnteresseerd begonnen te worden in Afrika.
Mamma
Missionarissen, mijn Tante Jenny.
Waarom ben je opgestaan?
Er is niets verkeerd met me, waarom zou ik in bed hoeven te liggen
Het is 10:30. - Ja, het is 10:30.
En de brievenbesteller die gaat vandaag komen juist zoals hij elke dag komt hij.
Hij is hier. Twee deuren hier vandaan. - God wees genadig.
Ga beneden naar hem toe, en zorg ervoor u die cheque niet verliest.
U bedoelt, dat hij eindelijk gaat komen. - Lena, een welke dag is het?
Goed, ik weet niet waarom we opeens zo opgewonden moeten gaan doen.
Wij weten al maanden dat hij ging komen.
Tussen weten dat hij gaat komen en weten dat hij hier is, is er een groot verschil.
Kan je, je dat inbeelden om een document in uw hand te houden met een waarde van $10.000.
Ik zal onze post wel aannemen, M. Peete. - Ik denk niet dat ik voor u wat bij heb, Travis..
U moet een brief voor Oma bijhebben, M. Peete. Oma wacht er al manden op.
Ik denkt wel dat ik iets voor uw oma heb. Ik heb alleen maar niets voor U.
Gekregen!
God, heb genade, Ik wenste dat Walter Lee hier nu was.
Vooruit, open het. Kom nu, vooruit, open het.
In orde, in orde, in orde, kind, handel nu niet nu dwaas.
Wij zijn geen mensen die dwaas deden wanneer we geen geld hadden ook niet.
Goed, Lena, wij zijn voordien ook nooit zonder geld geweest. Open het nu
Is dat de juiste hoeveelheid nullen?
Ja, mama. U bent rijk, Oma. Rijk.
$10.000.
Iemand een idee van wat mijn Walter waard was.
Wat is er gaande met Oma, Mamma? Wil zij niet rijk zijn?
Waarom gaat ge niet buiten spelen, baby? Ga.
Als het niet voor u allen was, Zette ik enkel dat geld weg,
of gaf het aan de kerk of zoiets.
Lena, dat is gekke praat, en u weet dat.
En M. Younger zou u net het zelfde ding vertellen
Ja, dat zou hij zeker.
Grote Walter zou me goed vertellen.
Ja. Wij hebben dingen genoeg om met dat geld te doen, niet waar.
Ja.
Waar ging u vandaag naartoe, meisje?
Ik ging naar de arts.
Dr. Jones heeft zo zijn vreemde, vreemde manieren van doen,
maar veranderen van een hij in een zij, is niet van zijn gewoonte.
Ik weet niet waarover U spreekt, Lena.
Ruth. Ruth, bekijk me. Bekijk me, Ruth.
Ik ben dezelfde Lena Younger die U al zoveel jaren kent,
en ik werd niet plotseling opeens een dwaas.
Nu, u noemde de arts dat U vanochtend hebt gezien een. Zij.
Goed, ik maakte een fout. - U bent toch niet naar die vrouw geweest, dat toch niet?
Welke vrouw? - U ging naar die vrouw...
Kwam de cheque?
Nu, wat doet gij hier op dit uur van de dag?
Kunt gij geen goedendag zeggen wanneer gij deze kamer binnen komt?
Kwam het?
Ons leven is veranderd.
Kijk, Mamma. Hier is de overeenkomst tussen mij, Willy Harris en Bobo.
Alles op papier. Wettelijk.
Zoon, ik denkt jij met jouw vrouw moet praten. Ik zal jullie twee even alleen laten.
Nee, over wat zou ik met haar moeten praten? Mamma... - Zoon, praat met jouw vrouw...
Mamma, kijk. Waarom kan niemand ooit naar me luisteren?
Walter Lee.
Ik sta schreeuwen in dit huis niet toe, en U weet dat.
Oké.
Oké, zie, Mamma, geen geschreeuw meer.
Nu alles is klaar. Alles ondertekend en uitgevoerd.
Wij hebben zelfs al een naam voor onze zaak. De Alcoholische dranken van Southside.
Alcoholische drank!
Is het dat waar het hier altijd over ging de hele tijd? Een slijterij?
Mamma, het is een grote investering.
Luister naar me, jongen, en luistert u maar heel goed.
Er gaat hier niet geïnvesteerd worden en zeker in geen slijterijen.
Niet zolang er één adem in dit lichaam is.
Mamma... - Ik wil er niet meer over spreken.
Maar Mamma U hebt het nog niet bekeken.
Mamma, U hebt het zelfs nog niet bekeken.
Dat is het?
U hebt beslist.
U bent vastbesloten dat dit de manier is hoe wij gaan leven.
Zult u dat aan mijn zoon vanavond vertellen
wanneer u hem te slapen legt op de woonkamerbank?
Zult u dat aan mijn vrouw vertellen wanneer zij aan het zwoegen met iemand zijn vuile was?
Zult u dat aan uzelf ook vertellen, Mamma,
wanneer u eten klaar maakt in iemand anders zijn keuken
eten dat uw eigen familie zich zelfs niet kan veroorloven?
Walter, naar waar gaat gij? - Ik ga weg.
Ik zal met je meegaan. - ik wil niet dat je meegaat.
Walter, ik moet met je over iets praten.
Dat is te slecht.
Walter Lee, ga zitten.
Ik ben een volwassen man, Mamma
Niemand heeft gezegd dat je niet volwassen bent.
Maar u bent hier nog steeds in mijn huis en in mijn aanwezigheid
en zolang u dat bent wil ik dat, u tegen uw vrouw op een beschaafde manier spreekt.
En nu, ga zitten. - Neen laat hem gaan.
Hij maakt me ziek aan mijn maag. - En U doet de mijne ook keren, baby.
Walter Lee.
Dat was mijn grootste fout.
Wat is er toch verkeerd met U? - Er is niets verkeerd met mij.
Ja, er iets verkeerd met U. je eet jezelf op als een gekke mens.
En het is iets meer dan dat ik U dit geld niet geef. Dit is niet nieuw.
In de afgelopen twee jaar heb ik je steeds zenuwachtig gezien, steeds een wilde blik in je ogen.
Ik moet weg gaan. - Ik ben nog niet klaar met ons gesprek.
Ik moet je gezeur op dit ogenblik niet, Mamma
En wat moet je gaan doen? Ergens gaan drinken?
Schijnbaar altijd als gij in een knoop ligt over iets.
Direct opvliegen en je keel openzetten telkens iemand iets tegen U zegt.
Zo kunnen mensen niet leven, Walter.
Ruth is een goed en geduldig meisje op haar manier, maar U gaat haar tever drijven zoon.
Maak niet de fout haar van U af te stoten.
Welke fout? Wat doet zij ooit voor mij?
Dat meisje houdt van U, Walter.
Ben je er nu doorheen?
Omdat als alles in orde is met U, ik zou graag willen weggaan, alstublieft.
Het spijt mij, zoon.
Het spijt me over uw slijterij.
Maar dat is nu juist het ding voor ons om zeker niet te doen.
Ik moet weggaan, Mamma
Dat gevaarlijke zoon. - Wat is gevaarlijk?
Dat, wanneer een man moet weglopen. buiten zijn huis om vrede te zoeken.
Waar anders denk je dat ik het anders kan gaan het vinden?
Niet in deze plaats. - Wat is het, zoon? Wat is er verkeerd?
Mamma, ik wil zo vele dingen.
Mamma, ik wil zo vele dingen.. ik word er gek van.
Wat is het dat U wilt, baby?
U hebt een aardige vrouw, een fijne zoon, u kreeg een baan.
Een baan? Een baan, Mamma? Mamma.
Ik open en sluit autodeuren de hele dag.
Ik rij een man rond die dwars doorheen mij kijkt.
Ik zeg. "Ja, Mijnheer. Neen, Mijnheer. Zal ik je voeren, Mijnheer?"
"Ik ben de best opgeleide aap die U ooit gezien hebt, Mijnheer?"
Mamma, dat lijkt niet op een soort baan. Dat lijkt juist op niets.
Waarom heb ik zelfs ook maar even gedacht dat U me ging begrijpen?
Begrijpen wat, baby?
Mama.
Wanneer ik soms met die man aan het rondrijden ben,
En dan aan Cool en buitensporige restaurants voorbijkom,
en deze blanke jongens zie, deze blanke jongens die daar net geweest zijn
sprekend over dingen, belangrijke dingen,
zij sluiten miljoen dollarovereenkomsten af, Ik weet dat zij het gemaakt hebben.
En, Mamma, deze blanke jongens, zij lijken veel ouder dan ik.
Zo, nogmaals, het gaat over geld.
Dit gaat over geld, omdat geld het leven is.
Geld is het leven?
Ik herinner me een tijd toen de vrijheid het leven was.
Maar nu, is het geld? Zijn de tijden zoveel veranderd?
Neen, zij zijn niet veranderd. Het heeft altijd over geld gegaan.
Het werd ons enkel nooit toegestaan om dicht genoeg te komen om het te zien.
Neen, iets is veranderd.
In mijn tijd, als wij het konden maken tot in het Noorden zonder te worden gelyncht
en we hadden nog een stukje van waardigheid ook, dat was genoeg.
Maar nu kom jij hier u en Beneatha,
Jullie spreken allemaal over dingen die me juist voorbij gaan.
Nu, jullie zijn mijn kinderen maar soms zouden jullie eveneens vreemdelingen kunnen zijn.
Mamma U begrijpt het niet.
U zal het waarschijnlijk ook nooit.
Zoon, weet U dat uw vrouw opnieuw in verwachting is van een andere baby?
Wat?
Nu, ik weet dat het niet mijn zaken zijn om je dit te zeggen, maar u moet het weten.
Omdat ik denkt denk dat Ruth er aan denkt van het van de hand doen.
U kent Ruth niet, Mamma, als u denkt dat zij iets in die aard doen zou doen.
Ja, ik wou dat ook, Walter.
Ik had reeds plannen gemaakt.
Wat?
En gaf de vrouw een voorschot.
Goed, zoon, het is nu uw beurt om iets te zeggen.
En ik wacht nu om te zien, dat gij de zoon van uw vader bent.
Omdat uw vrouw zegt, dat zij er over denkt om Uw kind te vernietigen.
Ik verwacht nu om uw vader in U te horen spreken
en haar te zeggen dat wij mensen zijn die het leven geven, en niet wegnemen.
Ik ben aan het wachten.
Ik ben aan het wachten om u te zien opstaan en de man te zijn die uw papa was
Goed, als U als mijn zoon bent, zeg haar dat dan.
U bent een schande voor elke herinnering aan uw vader.
Zie, wat nu.
Ja, dat. Dit, mijn geassimileerde schoonzuster,
is wat goed geklede Nigeriaanse vrouwen dragen.
is het niet mooi?
Goed, ja, het heeft wel iets.
Zeker heeft dat iets.
Genoeg van deze assimilationistische troep.
Welk soort dans is dat?
Een volksdans.
En welke soort mensen danst op die wijze, liefje?
Nigeriaanse mensen... gewoon mensen.
Het is hun verwelkomingsedans.
Wie verwelkom je?
De mannen. Bij hun terugkeer in het dorp.
Ja. Waar zijn die dan geweest?
Ik weet niet het. Uit, vee hoeden of op jacht of zoiets.
Het punt is, zij komen terug thuis.
Voor dat? Meisje, kun je maar beter in een roes zijn.
Misschien heb U me verkeerd begrepen. Ik zei wij gaan naar het theater, en niet zelf theater spelen.
Ik hou daar niet van, George.
Zet U, George.
Meisje, denkt gij echt dat deze jongen met U gaat uitgaan als jij er zo uitziet?
Dat hangt van George af. Hij schaamt zich voor zijn afkomst en culturele erfenis...
Bennie, Bennie, Bennie. Wees niet zo fier op jezelf
enkel omdat U er zonderling uitziet.
Hoe kan iets dat zo natuurlijk aanvoelt nu zonderling zijn?
Dat is wat zonderling betekent, mijn beste.
Zich natuurlijk voelen alhoewel U maar om het even wat bent.
Ga U kleden. Ik wil niet dat wij te laat komen.
Maak niet ongerust George.
Ik zou van iemand als U niet verwachten om grote en oude culturen te waarderen..
Ik weet dat uw enig doel in het leven is, volkomen onderdompelt te zijn in een dominante
en, in dit geval, onderdrukkende cultuur.
Mijn, mijn, mijn, gaan wij vanavond revolutionaire toer op?
U wil mij een preek geven over onze grote West Afrikaanse erfenis. Hoor dat aan.
Ontstaan in de grote Ashanti imperiums en de beschavingen van Songhay.
Oh, en laten we vooral niet vergeten de schittering van het beeldhouwwerk van Beninn
en de poëzie van Bantoe.
Erfenis? Zie het onder ogen, baby.
Uw erfenis is niets meer dan een bos van spirituele reggae konten
en slecht ruikende ingewanden van varkens.
Hoe comfortabel voelen wij ons weer ons wentelen in onze onwetendheid.
Ons volk waren de eerste mensen ter wereld die ijzer smolten.
De Ashanti voerden chirurgische handelingen uit
toen de Engelsen zich zelf nog tatoeëerden met blauwe draken.
Zij zal in een minuut wel klaar zijn, George.
Hoe laat begint de show? - Het doek gaat omhoog om 8:30.
Wat een beetje eerder is dan dat standaard het doek omhoog gaat in New York, gewoonlijk om 8:40.
Mamma in daar? - Neen, is nog niet terug.
Ga jij dikwijls naar New York?
Zei ze waar zij naartoe ging? - Neen.
Ik ga daar een paar keer per jaar heen.
Naar New York gaan is niets in vergelijking met naar Chicago gaan,
enkel een bos meer mensen die samengeperst zijn.
Zo, bent u daar geweest? - Verschillende keren.
Walter! - Dikwijls.
Waarom wordt aan deze man geen verfrissing aangeboden?
Zij weten niet hoe ze iemand moeten ontvangen, man.
Ik heb echt geen behoefte aan iets. Dank u.
Waarom dragen jullie universiteitsjongens altijd van die dwaas uitziende witte schoenen?
Walter! - Witte schoenen, bij deze koude.
George, u gaat hem moeten excuseren. Hij heeft wat te veel gedronken.
U moet me niet me excuseren.
Ik zal mezelf wel excuseren, als ik er behoefte aan heb om me te excuseren.
Ik wil enkel zeggen zij er grappig uitzien als de hel.
Wel? - Het is de universiteitsstijl
Stijl, van mijn kont.
Ik hoorde dat uw vader op het punt staat dat grote hotel te kopen daar aan de overkant van de laan.
Dat is een spitsvondige beweging. Zie, uw vader bevalt me, hij denkt groot.
Maar U kreeg daar zeker wel wat van mee. Zoals vader, zoals zoon.
Misschien komen wij ooit elkaar wel eens tegen,
Samen een paar pintjes drinken en over zaken praten.
Ik denkt het niet, Walter.
U denkt wat niet? - Ik heb daar werkelijk geen tijd voor.
Oké, begrijp het. U bent enkel een drukke kleine jongen, of niet soms?
- U hebt zich nooit bezig gehouden met mensen zoals ik. - Wat is uw probleem, Walter?
U bent mijn probleem. En de mensen zoals U.
Zij zijn de universiteitsjongens. Alsof U dat beter maakt.
Wat leren ze U daar?
Sociologie en psychologie?
Zij leren je daar niet hoe je een man wordt.
Zij leren je niet hoe je uit deze miserie komt en de wereld echt in elkaar steekt.
Zij onderwijzen u enkel hoe en welke boeken je moet lezen en verfijnd te praten,
en hen lafaard uitziende witte schoenen te dragen.
U bent één en al een vat vol bitterheid, man.
En u?
En jij, heb jij dan geen bitterheid in jou?
Er bestaan geen fonkelende sterren die enkel maar voor het grijpen zijn.
Ben je nu gelukkig?
U weltevreden hoerenjong. U kreeg me zover.
Jij kreeg de hele wereld aangeboden in uw handen op een zilveren schotel dan nog.
U hebt vervloekt gelijk, ik ben bitter.
Man ik ben een vulkaan een vulkaan. Ik ben een reus. Een reus die door mieren wordt omringd.
De mieren kunnen zelfs niet begrijpen over wat de reus aan het praten is.
Walter, is er echt dan niemand die je steunt en in je gelooft?
Bij de hel neen, omdat er niemand achter mij staat.
Zelfs mijn eigen moeder niet.
Klaar.
En je ziet er prachtig uit!
Alle twee veel plezier.
Tot later samen.
Tot ziens. - Dank u.
Walter. - Begin niet.
Beginnen met wat?
Met je gezeur. Waar was je?
Met wie was je? Hoeveel geld heb je uitgegeven?
Walter, liefje, kunnen we niet gewoon proberen om er samen over te praten?
Ik was gewoon uit, gaan praten met mensen die me begrijpen.
Mensen die de om de dingen geven welke ik in gedachten had.
Ik veronderstel dat mensen zijn zoals Willy Harris. - Ja, mensen zoals Willy Harris.
Goed, dan waarom beginnen jullie dan allemaal niet met een eigen zaak
in plaats van er alleen maar over te blijven praten?
Waarom? U wilt weten waarom?
Omdat wij allen gebonden zijn aan een ras van mensen
dat helemaal niet weet hoe iets moet gedaan worden, maar alleen kreunt, bidt en baby’s heeft.
Liefje, waarom kunt je niet ophouden me steeds te bestrijden? - Wie bestrijdt er u?
Wie geeft er zelfs iets om u?
Goed, ik realiseerde me alleen niet hoe slecht het tussen ons ging.
Ik realiseerde enkel niet dat we elkaar ergens verloren zijn.
Het spijt me.
Het spijt me voor deze nieuwe baby, Walter.
Wil je wat hete melk?
Met al die alcohol die je in je lijf hebt, als je naar huis komt, dacht ik dat je misschien
beter iets heets in uw maag kon hebben. - Neen, ik wil geen hete melk niet.
Wil je wat koffie? - Neen, ik wil geen koffie ook niet.
Ik wil geen hete melk. - Wat dan wel?
Wat?
Wat anders kan ik u geven, Walter? Wat? Wat? Wat kan ik u geven?
Het kan soms ruw aan toe gaan, is het niet, baby?
Tussen twee mensen,
daar is niet altijd zo een goede verstandhouding dan de mensen over het algemeen denken dat er is.
Ik bedoel, zoals tussen mij en jij.
Hoe is het zover kunnen komen dat we zelfs angst hebben...
en voorzichtig zijn om elkaar wat te vertellen?
Wat is er gebeurd en gaat er om in die mensen, die feitelijk dicht bij elkaar zouden moeten staan?
Ik weet het niet.
Onlangs, heb ik daar heel veel over nagedacht.
In verband met jij en mij, bedoel je?
De manier waarop er iets tussen ons in is komen te staan.
Walter, er zijn niet zo veel problemen tussen ons.
Niet wanneer je naar me toekomt en je probeert er met mij over te praten.
Kom naar me toe, probeer het, zelfs al maar een beetje.
Soms...
Soms, weet ik zelfs niet hoe het te proberen.
Walter.
Walter, baby. De dingen gaan zo niet altijd blijven.
Neen, Walter.
Soms kunnen de mensen dingen doen zodat de dingen beter worden.
Herinner jij je de manier nog waarop we met elkaar konden praten voor dat Travis geboren was?
Herinner je, de manier waarop wij gingen leven?
Herinner je het je nog?
En het soort huis dat wij gingen hebben?
Ik herinner het mij. - Ja.
Walter, het is allemaal begonnen door van ons weg te sluipen.
Het spijt mij.
Oh, mijn! Die bushalte schijnt nog verder weg te zijn 's nachts.
Waar was je de hele dag, Mamma?
Hoe voel jij je, liefje?
Waar ben je de hele dag geweest? - Waar is Travis?
Waarom kan hij niet gewoon hier in de buurt blijven?
Ik heb hem niet gezien. - Die jongen gaat het van mij krijgen.
Mamma.
Ja, Walter.
Waar was u?
Ik ging de binnenstad in. - Wat bedoel je met de binnenstad?
Ik had wat kleine zaken te regelen en op te lossen.
Welk soort zaken?
Kom, nu. Ken je niets beter dan me zitten uit te vragen.
Mamma, u gaat toch geen gekke dingen doen met dat verzekeringsgeld?
Mamma, ik was slechts bij de buren. - Mamma, niets.
Ik hebe u al duizend keer verteld dat je niet mag weglopen. Nu ga je daar in.
Goed, laat me hem minstens eerst iets vertellen.
Het is belangrijk, en ik wil dat hij de eerste om het te horen. Travis.
Travis, baby, herinner je je dat geld dat met de post kwam vanochtend,
dat geld dat iedereen zo opgewekt maakte?
Ja, Oma.
Waar dacht je dat je Oma geweest is en gedaan heeft met dat geld?
Ik weet het niet, Oma.
Zij ging weg en kocht voor u een huis. - Wat?
Het gaat dat van u zijn wanneer u een man bent geworden.
Ben je blij?
Goed, ja, Oma. Ik wilde altijd al in een huis wonen.
Goed, nu kun je eraan beginnen. Geef me wat suiker.
Nu wanneer u uw gebeden zegt vanavond,
kunt ge god bedanken en uw grootvader,
omdat het dankzij beiden is dat je het huis hebt gekregen.
Ga nu, ga daar binnen.
Mamma. - Ga.
Zo, U ging en ge deed het. - Ja. Ja ik deed het.
Loof de Heer.
Walter, liefje.
Walter alstublieft. Laat me blij en tevreden zijn Walter. Walter, jij bent toch ook blij.
Walter, het is een huis.
Hoe groot is het?
Waar is het? Hoeveel kostte het? Wacht. Wacht.
Wanneer verhuizen wij?
De eerste van de maand.
Loof de Heer! Loof de Heer!
En het is ook nog een mooi huis. Drie slaapkamers.
Een grootte voor jullie twee.
Natuurlijk, ik en Beneatha, wij moeten nog een ruimte delen,
maar Travis zal zijn eigen kamer hebben.
En ik had gedacht dat als de nieuwe baby een jongen is,
kunnen we er zo een dubbeldekker, stapelbed in plaatsen.
En er is een tuin waar, misschien ik een weinig aan het groeien kan krijgen,
en een kelderverdieping, en...
Kijk, het betekent niet dat ik het maken aantrekkelijker wil maken dan dat het is dan is het.
Het is juist een volledig maar een beetje verouderd huis.
Maar het zal van ons zijn.
En het maakt een verschil bij een mens wanneer hij op vloeren kan lopen die van hem zijn
Waar is het?
Het is in Clybourne Park.
In Clybourne Park?
Lena, daar leven en wonen toch geen kleurlingen in Clybourne Park.
Goed, daar zullen er een paar zijn, nu.
Zo dat is de vrede en het comfort dat gij voor ons kocht terwijl je naar de stad ging vandaag?
Ik probeerde enkel om de aardigste plaats te vinden voor de minste hoeveelheid geld.
Nu, let op jullie,
Ik ben nooit één geweest om niet bang te zijn voor krakers,
maar Lena, waren er dan geen andere huizen??
U bedoelt voor kleurlingen? - Ja.
Er waren er heel wat, goed weggestopt, ergens,
in slechtere staat en kosten meer geld. Neen.
Ik deed het beste wat ik kon.
Alles dat ik dan kan zeggen...is
Het is mijn tijd om dit leven vaarwel te zeggen...
Zeg vaarwel aan deze barstende muren,
en deze marcherende kakkerlakken
en de schamele kleine kast die nu of nooit geen verontschuldiging voor een keuken meer zal zijn.
Ik ga het goed en luid zeggen. Halleluja!
Vaarwel, ellende.
Ik wil nooit meer uw lelijk gezicht opnieuw zien.
Nu ga ik mij met Travis bezig houden.
Mijn God, ik voel er zeker niks meer voor om vanavond nog iemand af te ranselen.
Zoon, u begrijpt wat ik gedaan heb, juist?
Ik heb mijn familie zien uiteenvallen recht voor mijn ogen vandaag.
Wij spraken over het doden van baby’s en wensen elkaars dood.
Wanneer zo begint te gaan, moet iemand iets anders doen. Iets groots.
Vooruit, zoon.
Vooruit. Al wil je het niet zeggen, diep in je binnenste, weet gij dat ik juist heb gehandeld
Wat wenst ge dat ik zeg, waarvoor heb je juist gehandeld?
U bent het hoofd van deze familie.
Het was uw geld en u deed wat u met het wilde doen.
Dus. Wat wenst dat ik zeg, waarvoor heb je juist gehandeld?
Dat gij gewoon een droom afslachtte van mij.
U, die altijd sprak over de dromen van uw kinderen.
Walter Lee. Walter, wacht.
Wacht, Walter.
Hallo, suiker.
Walter, wij gaan sluiten. Terug opnieuw open om 10:00, in orde?
U moet eten, liefje. Er is nu iets meer dan jezelf alleen waarvoor jij moet eten, weet je?
Hij zal wel terugkomen. Ik ken mijn zoon. Hij zal naar huis komen.
Hallo.
Hallo, Mevr. Arnold. Ja, is dit zijn moeder.
Goed, wel ik ben er zeker van dat hij dacht dat hij vrij had vandaag, en...
Ja, je mag er zeker van zijn, ik zal het hem zeker vertellen.
Ja, dank u.
Walter Lee verscheen niet op het werk.
Als hij daar morgen niet staat, gaat hij zijn baan verliezen.
Het gaat wel in orde zijn, liefje.
Ik kom terug.
Goedemorgen. Kan ik u helpen? - Neen, hebt u niet genoeg gedaan?
Laten we gaan.
Nu gaat ge me volgen en mee naar buiten gaan, Walter Lee.
Nu, ogenblikkelijk.
Neem voor me over.
Al je kleren uittrekken en trek dit aan.
Zeker hopen wij dat we geen hele bos sneeuw krijgen deze winter.
Ik zag nooit sneeuw tot hier naar de Verenigde Staten kwam.
We hebben zulk een onzin in Kingston niet.
Ik lach nu wanneer ik er over denk, hoe ik opgroeide,
gewoonlijk klaagden we over de koude.
Kind, ik kende geen "koude" tot ik hier naar Chicago kwam.
Het is alsof wij rechtstreeks van het vuur naar de diepvriezer verhuisden.
U gaat door met die kleding, Euh?
Ik zal direct terug zijn.
Dank u. - U bent welkom.
Waar was jij, Walter?
Ik weet dat u niet op je werk bent geweest. - Ik ben uit geweest, Mamma. Gewoon uit.
Zo, is dat het? Je heb zeker je ganse ronde gedaan, vandaag?
De volgende keer kom ik jou zoeken,
En dan zal ik je vinden liggend in de goot, dronken in je braaksel of nog erger.
U werd gekwetst en voelt de pijn in u?
U denkt u de enige kleurling bent in Chicago met pijn?
De enige man?
Goed, ik was gewoon een man te hebben
die er werk van maakte om zijn pijn draaglijk te maken.
En hij werd veel zwaarder op de proef gesteld dan jij nu, maar hij deed het met waardigheid.
Ik was gehuwd met die man, Walter.
En zoals ik uw vader kende, ken ik u. U twee bent niet zo verschillend.
Veertig jaar geleden, Mamma verliet u het Zuiden. Waarom deed u dat?
Waarom ging u weg van de enige plaats u ooit kende?
Goed, om de zelfde reden dan de meeste mensen die naar hier kwamen, veronderstel ik.
Om iets beter te vinden, om meer van mijzelf te maken.
Maar het was niet zoals ik ging de wereld in brand zetten.
Maar u kwam. U liet niemand niet er u van tegenhouden.
Omdat niemand anders het recht u had te vertellen
dat wat u wilde doen juist of verkeerd was.
U moest komen, nietwaar, Mamma?
En U geraakte op uw trein.
Zo waarom in de naam van de God wilde u me de mijne niet laten nemen toen mijn tijd kwam?
Ik heb de kans gemist, Mamma en ik denk niet ze opnieuw terugkomt.
Ik gaf de man $3.500 voor het huis.
Goed, dan blijven nog $6.500.
Ik wil $3.000 op de spaarrekening zetten voor de opleiding van Bennie
en de rest wil ik voor u op een lopende rekening te zetten
die op uw naam staat.
En dan beslist je zelf wat je er mee wil doen
Nu, ik weet dat het niet zoveel is als je wilde,
maar het is alles dat ik in deze wereld heb gekregen.
Goed, vanaf nu ben jij de man van het huis, en het hoofd van deze familie.
Zo, ik laat het aan u over.
U vertrouwt mij voor dat, Mamma? - Ik ben nooit gestopt met je te vertrouwen.
Zoals ik nooit zal ophouden met van u te houden.
En nu moet gij naar huis gaan naar uw vrouw die gij ongerust en ziek hebt gemaakt.
Oké, Mamma.
Hallo, Mary. Het is Walter Lee. Ik voel me goed, heel goed zelfs.
Neen, het regent niet hier bij ons. Al wat ik zie is zonneschijn en een blauwe hemel.
Is Bobo daar? Ja, dank U.
Bobo, mijn man. Bel Willy Harris op. Wij zijn terug bij de zaak. Ja.
Ik kan u niet vertellen hoe goed dit voelt, Walter. Naar de film en een dansje.
Ja, u zou wat vaker thuis moeten weglopen.
Ik zou liegen als ik u zou vertellen dat ik geen heel gelukkig man ben, Ruth.
Alles begint in zijn plooi te vallen.
Het zal iets groots worden. Je zult het wel zien.
Meer ga ik er niet over zeggen. het zal iets groots worden, niettemin.
George. - Vooruit, Bennie.
Wij hadden samen een aardige tijd. Bederf het nu niet. - Kunnen we niet gewoon praten?
George, praten.
Beneatha, wij praten altijd, en soms let ik daar niet zo op,
maar er is meer dan dat in een relatie, weet ge?
Zo, laten we beginnen aan het "meer" deel.
Wat bent u van plan om te doen, George?
Goed, eerst, zal ik mijn arm rond u leggen, zoals dit.
Ik ben ernstig, George.
Oké, ik zal het je even uitleggen.
Ik ben van plan om de universiteit te beëindigen, dan krijg ik een baan in het bedrijf van mijn papa,
verdien heel wat geld en dan wil ik trouwen.
Gelukkig nu?
Ben je ook bezorgd om mij? Wil?
Ik denkt dat u me, in dat elk geval zult vertellen.
Ik wil een verschil maken. - Een verschil?
Ja. Wil niet zoals alle anderen zijn, zoals Mamma's en Ruth.
Ik wil iets met mijn leven doen. Begrijp je wat ik bedoel?
Neen.
Hallo.
Ik denk wij allemaal samen zouden moeten gaan kijken naar het huis, morgen
en Ruth heeft een groot idee. Niet waar, baby?
Ja, ik heb een idee. - U hebt er ook één.
Geef ons een paar minuten, alstublieft. - Ja, Mijnheer.
Dit moet zij het. - Verkocht. Verkocht.
Het is charmant.
Goed, nu, ik heb gezegd dat het een herenhuis was.
Goed, waarom gaan we niet naar binnen? - Een herenhuis ziet nooit beter dan dit.
Dame, wat u hebt gedaan? - Oh, dat zal u zien. Vooruit, je zult het zien.
Oh, bekijk deze badkamer.
U zei dat onze slaapkamer boven aan de rechterkant is.
Mijn eigen badkamer. - Dit is hier mijn slaapkamer, deze.
Niemand raakt deze slaapkamer aan. - Neen, dit is mijn kamer. Dit is…
Oh, alstublieft… - Dit is mijn kamer!
Oké, is dit haar kamer. Mijn goedheid doet me weer toegeven.
Excuseer me.
Waar is zij? - Op de binnenplaats.
In orde, ga de taxi en neem het materiaal.
Goedheid.
Bekijk mijn keuken. - Bekijk uw keuken.
Mijn keuken.
Kijk wat ik aan de overkant kreeg. - Wacht een minuut, nu.
Wat is dit alles? - Oh, ik weet het niet.
Ik heb geen idee. - Precies hier. hier. hier.
Zet U precies hier, Uw Hoogheid.
Wij hebben iets kleins voor U. - Oh, die mooi is.
Oké.
Nu, dat zullen wij niet moeten gebruiken onze goede vorken en lepels, Mamma.
Oh, dit is prachtig. Dit is prachtig.
Kan ik nu mijn geschenk afgeven, Mamma? - Ja. Ja, alvorens u ontpoft, jongen.
Mijn Oh. - Het is de grote.
Travis wilde niet samen leggen met de rest ons, Mamma,
dus hij ging winkelen en kocht zijn eigen geschenk.
Travis. - Travis, liefje, wat is dat?
Zie, het is een hoed om te tuinieren, zoals de dames dragen in de tijdschriften.
Wacht, wacht, wacht. Wij gaan haar hoed afzetten.
En, wie was er met hem toen hij dat kocht?
Goed, het ongewoon. Het is kunstvol. En hij koos dat zelf uit.
Vind je het mooi, Oma? - Oh, ik hou er van.
Oh, ja, dit is een mooie hoed. Ik heb altijd al zo een gewild.
Mamma, u ziet er uit alsof je klaar bent om te gaan katoen kappen, zeker en vast.
Ga weg, Walter Lee.
Uw menig wordt niet gevraagd. Dit is een mooie hoed.
Vooruit, neem deze dingen mee naar de kelderverdieping.
Stop met lachen.
Wij lachen niet, Lena. Wij lachen al niet veel.
Het is lang geleden dat ik haar nog zo gelukkig gezien heb.
Zo, U vindt het mooi?
Wat?
Vooruit. Naar binnen gaan.
Gegroet, buren. Gegroet.
Dikke groeten.
Man, als u niet opstaat.... Hé.
van wie verondersteld neer te liggen.
Allen te zijner tijd, Mevr. Younger. Het vrije tijdsleven is juist rond om hoek.
Goed. Wel haast u wat. Ik ben klaar.
Beneatha. In welke doos moeten de potten? - In het krat aan het fornuis.
Neen, in die krat steekt het Chinees porselein van uw moeder.
"Ik had een droom over onze toekomst. - God, wil ik dit horen?
Neen, u moet het niet horen. Spoedig gaat ge er in leven.
Aardig dat. - Vooruit, nu.
Vooruit. Vooruit, meisje. - Oh, mijn goedheid.
Laat me u tonen hoe je moet dansen, zoals de rijken dansen.
En dan spreken over ouderwetse Zwarten. - Welk soort Zwarten?
Ouderwetse.
Goed, als wij oude Zwarten zijn, dan bent gij één van de nieuwe Zwarten.
Ja, en met de nieuwe Zwarten bestaan er overeenkomsten,
Om bij hun eerste algemene uitvoerende vergadering Beneatha te verkiezen
als Voorzitter van Oneindige Agitatie.
Voorzitster en ik zal de kroon met trots dragen.
Meisje, ik geloof u de eerste persoon in de geschiedenis van het volledige menselijke ras bent
om zichzelf met succes te hersenspoelen.
Ik bedoel, vervloekt, zelfs soms neemt NAACP vakantie.
Ik kan dit kuiken nu al bezig zien alvorens zij één van haar operaties uitvoert
zij gaat over die arme kat, leunen alvorens zij hem snijdt
zij gaat zelfs de lef hebben om hem te vragen, "Mijnheer, wat is uw mening over burgerrechten?"
Zij, zal dat doen ook.
Stokken en stenen kunnen mijn beenderen breken, maar woorden zullen me nooit kwetsen.
Hoe vind je dat?
Broer. - Walter.
Hallo. Verontschuldigt U mij, Ik heb geklopt en veronderstelde dat niemand...
Ik......zoek, Mevr. Lena Younger.
Waarom zet U zich niet, M... - Lindner. Carl Lindner.
Walter Younger.
Ik behandel het grootste deel van mijn moeders zaken en dit is mijn vrouw, Ruth.
Hoe maakt u het? - En mijn zuster, Beneatha.
Zet U. - Waarom, dank u.
Alles naar wens zo? - Alles is prima in orde zo, dank U.
Luister, ik vertegenwoordig de Clybourne Park Vooruitgang Maatschappij.
Waarom zet U uw dingen niet neer, en maak het voor jezelf comfortabeler?
Waarom, dank u. Dank u zeer. Ik ga dat even daar plaatsen.
Zoals ik kwam te zeggen, ik vertegenwoordig de Clybourne Park Vooruitgang Maatschappij.
Zou u iets willen drinken? Ruth, geef deze man een pintje.
U wilt - Neen, neen, neen, neen. Geen dank.
Neen, neen alles is in orde zo. Dank u zeer.
Zeker? - Ja, ik... Werkelijk, geloof me alles is in orde zo.
Nu, ik ben niet zeker in hoeverre jullie, mensen op de hoogte zijn van onze kleine organisatie.
Maar het is een communautaire groep die zich bezighoudt, evalueert, en toekijkt op de fundamentele dingen.
Als?
Als buurt onderhoud, speciale projecten.
Wij hebben een Comité van de Richtlijn voor Nieuwe Buren.
En wat doen zij?
Dat is een soort van Verwelkoming Comité, waarvan ik de voorzitter ben.
En wij gaan rond en wij komen samen, ontmoeten de nieuwe buren die hier komen wonen
en wij geven hen een zekere soort leidraad van het reglement van hoe wij dingen in Park Clybourne doen.
Reglement?
Ja, en wij hebben ook een categorie,
wat binnen de vereniging de naam draagt, Speciale Communautaire Problemen.
En, ik bid U om ons te vertellen, wat dat zo al van dingen zijn? - Beneatha.
Vertel het maar rechtuit. - Goed...
U ziet er precies niet erg op uw gemak uit, M. Lindner. Wil u een andere stoel?
Neen, neen, neen, neen, ik zit goed.
Laat me enkel tot de kern van de zaak komen.
Ik ben zeker dat u zich bewust bent van enkele incidenten
welke zijn gebeurd in diverse delen van de stad
waar gekleurde mensen naar bepaalde gebieden zijn verhuisd.
Nu, wat wij hebben, ik voel dat zo, is een unieke organisatie in de Amerikaanse samenleving,
waar wij proberen om daar iets aan het te doen.
Ik meen, dat het grootste deel van de problemen in deze wereld
er zijn omdat de mensen niet samen gaan zitten en met elkaar praten.
Goed, amen voor dat. - Ja.
En dat is de manier dat wij dat aanvoelen in Clybourne Park.
En dat is waarom ik werd verkozen om met de mensen op een vriendelijke manier te gaan praten,
en hen er toe aan te zetten om met mekaar te praten,
en zie, weet u, als wij dit ding konden uitwerken.
Wat uitwerken?
Alstublieft, geloof me wanneer ik zeg
dat ras bevooroordeling absoluut niets met dit alles te maken heeft.
Het is alleen maar zo dat de mensen in Clybourne Park van mening zijn,
voor het geluk van alle betroffen, dat er hier beter geen Zwarte families zijn,
zij zijn gelukkiger, als ze leven in hun eigen gemeenschappen.
Dit, vrienden, is het Welkom hetende Comité.
Is het dit dat U ons moest komen vertellen en waarvoor U die hele weg gekomen bent?
Goed, in aansluiting van wat ik jullie hier kwam te vertellen,
Wij hebben ons zeer goed voorbereid om uw familie een zeer grootmoedige aanbieding te doen.
Ja?
Ja, de vereniging, samen met de collectieve inspanningen van onze mensen,
wil graag uw huis, natuurlijk met de nodige financiële winst van uw familie terugkopen.
God wees genadig. Dit is levend sterven? - In orde, was het dat?
Wat? Neen, ik wil graag de nauwkeurige bepalingen van deze financiële overeenkomst geven, als ik dat mag.
Oh, neen, neen. Wij hebben geen nauwkeurige bepalingen van geen enkele overeenkomst nodig.
Voelt u werkelijk...
Neen, neen. Maak niet ongerust over hoe ik me voel. Vooruit. Uit mijn huis.
In orde, wat denken mensen als jullie daarmee te bereiken
door te verhuizen naar een buurt waar jullie helemaal niet welkom zijn?
U weet, mensen krijgen verschrikkelijke ideeën wanneer zij voelen dat hun hele levenswijze,
alles zij ooit voor werkten wordt bedreigd.
Ga weg nu.
U kunt geen mensen dwingen om hun hart te veranderen, M. Younger.
In geval u van mening zou veranderen, u hebt mijn kaartje.
Vooruit, Oma, vertel me.
Ik ga het u niet vertellen. Ik vertelde het je vroeger eens, u...
Is dit alles wat jullie met drie reeds hebben
sinds ik hier wegging vanochtend?
U kreeg allemaal de energie van de dood. Hoe laat komen de verhuizers?
4:00. - Goed, dan wat is er verkeerd met jullie?
U had een bezoeker, Mamma. - Zeker, is dat de reden? Wie?
Het welkom hetende Comité. - Wie?
Het welkom hetende Comité.
Zij zeiden dat zij zeker heel blij gingen zijn om u te zien wanneer u daar aankomt.
Ja zeiden zij zelfs nauwelijks kunnen wachten om uw gezicht te zien.
Over wat spreken jullie allemaal?
Een Mijnheer van het Clybourne Park Ontwikkeling Vereniging
Oh, wat wou hij? - Hij wilde u welkom heten, Lena.
Zie, het één ding dat zij nog niet hebben in hun mooie buurt
dat zij daar broodnodig hebben, is een fijne familie van gekleurde mensen.
En hij liet zelfs zijn kaartje om zijn openhartigheid te bewijzen.
Ga daar aan de andere kant, en pak die zaken.
Bedreigde hij ons? - Oh, neen, Mamma.
Zij doen dat nu niet meer. Hij sprak van broederschap.
Hij zei wij allemaal moeten gaan samen zitten en elkaar haten
in een goed Christelijk broederschap.
Heb genade.
Zij wilden het huis van ons terugkopen.
Met een goede financiële winst voor ons.
Waarom? Wat denken zij dat wij gaan doen? Hen opeten?
Neen, liefje, met hun trouwen. - Oh, Vader, helpt ons.
Wij hebben geen hulp nodig, zij doen het. - Neen, baby, we hebben allemaal hulp nodig.
Kan niemand nergens dan nog gaan, waar wij met zijn allen kunnen samenleven in deze wereld.
Niet als zij het kunnen hebben op hun manier.
Mamma, gaat u dat meenemen naar het nieuwe huis?
Ja, dat doe ik. - Dat uitgerafelde oude ding?
Het zegt heel veel over mij. - Zo, daar. Mevr. Ding.
Wij dringen binnen in een nieuw morgen.
Mamma, weet u hoe het voelt om in een blokkenwagen te klimmen?
Wat? - U weet... het
Ik kreeg vleugels, gij kreeg vleugels Alle chillun kregen vleugels van God
Het is "kinderen" niet "Chillun".
Minstreel man.
God, als die mens... terug is
Wie is het? - Ik ben het, Walter. Kan ik u spreken?
Neen, Ik kreeg het.
U allemaal iets inpakken. - Ja, doe alstublieft iets.
Mamma, onze toekomst is aangebroken.
Ik kreeg vleugels, gij kreeg vleugels Alle chillun kregen vleugels van God
Bobo.
Waar is Willy? - Kunnen wij praten, Walter?
Ja, vooruit, kom maar binnen. - Alleen.
Hé, Mevr. Ruth. Mevr. Lena. - Hallo, Bobo.
Ik ben direct terug.
Daar niets verkeerd aan de hand, of wel?
Laat me u vertellen, Walter.
Ik ga het u vertellen. U weet hoe het was?
Het is al het geld dat wij, mij en Mary hadden, ons complete spaargeld.
Waarom vertel je me dat allemaal?
U weet, ik en Willy waren verondersteld om naar Springfield te gaan.
Ja, om wat geld rond te strooien.
Ik kreeg een slecht gevoel over dat, Walter, Ik kreeg een echt slecht gevoel daarover.
U gaat me vertellen dat je niet ging? - Ik probeer u te vertellen, Walter.
Wel vertel het me dan, Bobo. Wat is er aan de hand met u?
Ging u? - Neen.
Waarom niet? - Ik had geen enkele reden meer om te gaan.
Waar spreekt u over? Bobo, u begint beter iets te vertellen wat steekhoudt.
Ik probeer het u te vertellen, Walter.
Toen ik naar het treinstation ging om Willy gisteren te ontmoeten, zoals wij van plan waren,
Man, hij is nooit verschenen.
En hij had het geld?
Ik gaf hem al het geld, zoals wij akkoord gingen.
Waarom is hij toen niet verschenen? Waar was hij? Waar is hij?
Ik weet het niet.
Wat bedoelt u weet het niet? Waar is hij?
Ik weet het niet. ik heb zes uur gewacht. Ik heb gewacht tot de laatste trein naar Springfield vertrokken was.
Man, dat...is Dat is al het geld dat wij in deze wereld hebben gekregen.
Bobo, misschien ging hij alleen.
Misschien miste u elkaar bij het station.
Hij nam waarschijnlijk een vroegere trein.
Vooruit, man, u weet Willy had zijn eigen manieren.
Walter. - Daar geen manier.
Er is geen manier, hij moet toch ergens zijn. Hij moet er alleen maar zijn.
Vooruit, wij gaan hem vinden.
Bobo? - Wat de kwestie met u, Walter?
Wanneer een kat met uw geld gaat lopen, laat hij geen kaart achter.
U legt er zich beter bij neer. U legt er zich beter bij neer.
Er is geen manier. Willy zou dat niet doen.
Neen.
Willy zou dat niet doen.
Neen. Oh, God.
Neen, Willy. Oh, God, laat het niet waar zijn.
God, neen, neen. Niet met dat geld. Alstublieft, God, niet met dat geld.
Dat was al geld dat wij hadden!
Het spijt me, Walter.
Ik had mijn leven op deze overeenkomst ook afgebakend. - Ga!
Is het gegaan, zoon?
Walter Lee.
Is het gegaan?
Mamma. Mamma, het spijt me. Mamma. - Het schoolgeld van uw zuster.
Neen.
U gebruikte dat geld ook?
Mamma, ik ging nooit naar de bank.
Mamma, is het allemaal weg. Alles. Mamma, het spijt me.
Ik hem om naar huis te zien komen, nacht na nacht
en hij keek naar het tapijt en hij keek naar mij,
het rood zichtbaar in zijn ogen, de aders die zich in zijn hoofd bewogen.
Ik heb hem zien veranderen, mager en oud, alvorens hij 40 was,
werken en werken en werken, zoals iemand zijn oud paard, zichzelf dood,
en gij geeft het in één dag weg.
Mamma. - Oh, God!
Toon me U sterkte.
Het spijt me.
Wordt u uitgesloten? - Neen.
Oh, oké.
Goed, ik had wat vrije tijd, en ik dacht ik ga er heen en ga wat helpen met inpakken.
Het is iets magisch ongeveer zoals een familie in voorbereiding op een reis.
De stroom van het leven. Het doet me aan Afrika denken.
Afrika.
Dit is er geen goede stemming voor. Vandaag is een dag voor zonlicht.
U beweegt zich, zoals je mij liet bewegen.
Iets is er verkeerd.
Hij gaf het geld weg, Asagai. - Wie gaf welk geld weg?
Het verzekeringsgeld. Mijn broer gaf het weg.
Hij heeft het weg gegeven? - Hij zou zeggen dat hij een investering deed.
Het spijt me.
Maar, weet u, mijn Broer is niet diegene die gek is.
Hij deed wat hij voor zinvol hield.
Mamma is de gekke, door er voor te vallen en onze levens weg te werpen.
Misschien begrijpt u sommige dingen niet evenals uw moeder.
En wat met u nu? - Mij?
Niets.
Maar het is, in ieder geval, waarschijnlijk nog rechtvaardig ook.
Waarom zou iedereen een arts willen worden in deze nootachtige wereld?
Ik had nooit gedacht dat ik je zo wanhopig zou zien.
En na zulk een kleine nederlaag. - Kleine nederlaag?
Asagai, deze familie is kapot gemaakt.
Wat scheelt er met u?
Gebruiken zij geld, daar waar u vandaan komt?
Bekijk me.
Bekijk me, Alaiyo.
Was het uw geld?
Ik vroeg je of het uw geld is dat verloren is gegaan? - Het behoorde tot ons allemaal.
Wie zegt dat? Verdiende u het? Verdiende iedereen het?
Mijn vader verdiende het. - Oh, ja, en hij stierf om het ter beschikking te stellen.
Maar wat als hij niet was gestorven?
Wat dan zou gebeurd zijn met al de dromen,
het huis, de regeling, de artsendroom?
Er is iets erg verkeerd
wanneer alle dromen van een huis afhangen van het sterven van een man.
Ja, zeker uw broer maakte een stomme en kinderachtige fout,
maar u weet wat ik denk?
Ik denk dat U hem dankbaar bent. - Waar spreekt gij over?
Ik spreek over hoe dankbaar u bent, nu je een van uw dromen kunt opgeven.
Heck, heeft het gehele menselijke ras opgegeven.
Al uw grote uitspraken over, "Hoe goed strijd is"
en "waar wij allen naartoe gaan" en "waarom wij alles hinderlijk is."
En u kunt het niet beantwoorden. - Ik beleef gewoon het antwoord.
Ik ben een uitzonderlijke man in mijn dorp wie zelfs een boek kan lezen.
Amerika is voor het grootste deel van mijn landgenoten is een abstracte voorstelling, een plaats op een landkaart.
Ik leef en studeer hier.
Ik weet dat buitengewone dingen kunnen gebeuren omdat zij elke dag voor me gebeuren.
Dus, hou op met jammeren en kreunen, Alaiyo, en vertel me wat u van plan bent om te doen.
Ik weet niet het.
Ik veronderstel dat ik moet nadenken.
Ik zal u helpen.
Wanneer dit alles voorbij is, kunt u met me mee gaan.
U vraagt me om een afspraak op een moment als dit?
Neen niet naar de film of voor een etentje. U moet met mij meegaan, naar huis, naar Afrika.
Naar Nigeria?
Ik zal u de bergen en de sterren tonen en zal u koude drank geven uit de kalebas,
en u de oude liederen leren en de manieren van de Yoruba mensen
En, indien ooit heimwee krijgt,
Zullen we ons er van overtuigen te zijn weggeweest voor slechts een dag.
U brengt me volledig in verwarring. - Hoe? Waarom?
Teveel dingen. Er is teveel gebeurd vandaag.
Ik heb behoefte om te denken.
Ik zal weg gaan om je te laten denken.
Zo heb ik naar u gekeken en heb ik gezegd,
"Zo dat is wat de Nieuwe Wereld tenslotte heeft vervaardigd."
Daar is hij, Monsieur le petit bourgeois noir, in persoon.
Wat is onze volgende regeling, M. Carnegie? Een jacht op Meer Michigan?
Waar u zal worden geïnstalleerd? als voorzitter van één of andere raad?
Ik bekijk u en zie de definitieve triomf van de stompzinnigheid in deze wereld.
Wie was dat? - Uw echtgenoot.
Naar waar gaat hij? - Ik denkt hij een vergadering had bij US Steel.
Bennie, u zei toch niets slecht tegen hem, of wel?
Slecht? hem? Neen, ik vertelde hem dat hij een brave jongen was,
vol van dromen en alle zoete lekkernij.
Het is een grote knoeiboel hier binnen, zeker?
Goed, het heeft geen zin om te kniezen, wij moeten beginnen met deze kratten uit te pakken
en één van u belt de verhuizers, vertel hen om niet te komen.
Waarom?
Maar heeft geen zin hen zo ver te laten komen, hen te laten omdraaien, om terug te gaan.
Zij rekenen u hiervoor ook aan.
Neen.
Lena, neen. Lena.
Bennie, wil het haar vertellen.
Bennie, wil jij het haar vertellen, alstublieft dat wij niet anders kunnen dan verhuizen?
Lena, nu de huishuur is niet meer dan $1,25 per maand,
wij leven met vier volwassen mensen in dit huis, wij zullen werken.
Lena ik zal 20 uren per dag werken als ik moet.
Ik zal mijn baby aan mijn rug vastbinden, als ik moet. Maar Lena, wij moeten verhuizen.
Lena, neen, wij moeten hier weg. - Neen, Ruth, neen.
Ik begin de dingen anders te zien, nu.
Nu, ik heb zitten denken op welke wijze we deze plaats kunnen renoveren.
Ik heb een tweedehands bureel gezien gisteren in Maxwell straat
dat daar perfect in past. - Neen. Neen.
Alles wat het nodig heeft is een beetje vernis en enkele nieuwe handvatten, wel.
En Walter Lee kan enkele schermen opzetten in uw kamer rond de baby…
Waar ben je geweest, zoon? - Telefoneren.
Naar wie? - Naar de man.
"Welke man,baby? - De man, Mamma.
Weet u niet wie de man is?
Beneatha, gij zo een slim meisje. Vertel Mamma wie de man is.
Lindner. - Juist. Dat is goed.
Ik heb hem verteld dat hij direct naar hier kon komen.
Voor wat? Waarvoor wil je hem zien? - Wij gaan zaken met hem doen.
Over wat praat jij, baby?
Ik spreek over het leven, Mamma.
Gij die me altijd vertelt om het leven te zien op manier zoals het is?
Goed, ik heb ontdekt, hoe het leven werkelijk is.
Hij die krijgt en die niet krijgt.
Zie, Mamma, het leven is verdeeld tussen de nemers en de gevers.
En sommigen onder ons blijven altijd gevers.
Mensen zoals Willy Harris worden nooit gevers.
Weet U waarom de rest van ons altijd gever blijft?
omdat wij allemaal verkeerd denken, wij denken verkeerd.
Wij die enkel en altijd proberen het goede en het verkeerde deel van dingen in het leven te vinden
en zich daar altijd ongerust over maken en er over schreeuwen.
Wij staan s'nachts op en liggen daar over te piekeren.
En ondertussen, zij de nemers zijn enkel bezig met nemen en nemen.
Willy Harris?
Willy Harris telt zelfs niet mee in de grote regeling van dingen.
Neen. Neen, maar ik zal één ding over oude Willy zeggen.
Hij leerde me om mijn ogen te openen voor wat in deze wereld telt.
Waarvoor laat je die man naar hier komen, Walter Lee? - Ik heb hem gevraagd om naar de show te komen kijken.
Wij gaan een show voor de man geven, precies dat wat hij wil zien.
Spreekt gij nu over geld afnemen van die mensen
om de verhuizing naar ons huis tegen te houden?
Neen, het is niet alleen maar praten dat ik er over doe, baby,
ik ga jullie aan het vertellen wat er gaat gebeuren.
Oh, God, waar is de bodem?
Waar de eerlijke bodem van God, zo kan hij niet verder gaan?
Waar is de bodem? Waar is de bodem?
Gij en die Afrikaanse jongen. Alle twee of om het even wie draagt enkel een vlag,
of een speer, of zingt sommige marsch liederen, Euh?
Jullie zitten altijd maar te kijken naar wat juist en wat verkeerd aan de dingen, Euh?
U weet wat gaat gebeuren met die jongen op een dag?
Hij gaat zichzelf terugvinden opgesloten in een kerker voor altijd
en de nemers gaan de sleutel hebben.
Vergeet het, baby. Er zijn geen oorzaken en gevolgen in deze wereld.
Er is niets anders dan nemers en hij die het meest neemt is het slimst.
En het maakt verdomd helemaal geen verschil uit hoe.
Gij maakt van binnen in mij iets aan het wenen, zoon.
Oh neen, Mamma, niet wenen. Ween niet, Mamma.
U moet begrijpen dat het blanke man die door die deur binnen gaat komen,
ons meer geld gaat kunnen geven dan dat wij ooit hadden.
Meer geld dan Willy van ons afnam, meer geld dan dat Papa achtergelaten heeft.
Het is zo belangrijk voor hem en ik ga hem aan de oplossing helpen.
Ik ga een show opvoeren, Mamma.
Zoon, ik komt uit vijf generaties van mensen die slaven en deelpachters waren,
maar er is niet iemand in mijn familie die ooit het loon van iemand heeft genomen
dat was een manier om ons te vertellen dat wij anders niet waard waren om op de aarde rond te lopen.
Wij zijn nooit zo slecht geweest. Wij hebben die soort dood nooit in ons lichaam gehad.
Wat is het probleem met jullie mensen?
Ik maakte deze wereld niet. Hij werd aan mij op deze manier gegeven.
En bij de hel, ja, ik wil enkele jachten!
En, ja, ik wil enkele echte parels hangen rond de hals van mijn vrouw.
Wordt er van uitgegaan dat zij geen parels mag dragen?
Is er dan iemand die mag beslissen
welke vrouw echte parels mag dragen in deze wereld?
Ik vertel u, ik ben een man en ik wil mijn dat vrouw enkele parels draagt.
Maar hoe gaat gij u dan van binnen voelen?
Ik ga me heel goed voelen, Mamma. Ik ga me voelen als een man.
Maar er gaat niets meer over blijven dat echte waarde... - Ik ga me goed voelen, Mamma!
Ik ga die man recht in de ogen kijken en hem zeggen,
"Oké, M. Lindner, dat is daar uw buurt",
"u kreeg het recht om het te houden op de manier zoals u het wil."
" U kreeg het recht om het te hebben zoals u het wilt."
"Schrijf enkel de cheque en het huis is van u."
"Geef enkel dat geld in mijn handen"
"en u moet daarna niet meer leven naast een bos van stinken Negers."
En, oh, Mamma, voor het laatste bedrijf...
Oh, Mamma, ik wil zelfs op mijn zwarte knieën, als ik moet om te krijgen wat ik wil,
zodat die blanke man krijgt wat hij werkelijk wil.
Kapitein, mijnheer, bosmens.
Oh, Grote Witte Vader, u hebt ons enkel dat geld gegeven,
omdat wij de mensen niet zouden gaan bevuilen in uw witte volksbuurt.
En ik ga me goed voelen. ik ga me goed voelen.
Heerlijk.
Dat is geen man. Dat is niets dan een tandenloze rat.
Wil je broer bedriegen?
Hij is geen broer van mij. - Wat zei u daar?
De mens in die man, is geen broer van mij.
Oh, jij voelt zich zelfs beter dan hij? - Kun je nu niet voor een keer achter mij staan?
U zag wat hij daar juist deed, Mamma. U zag hem neer op zijn knieën.
Was u het niet die me altijd geleerd heeft om, om het even welke mens te verachten wie dat zou doen?
Ja, ik en uw papa, wij hebben u dat geleerd.
En wij hebben u ook nog iets anders geleerd. Wij hebben u geleerd om van hem te houden.
Van hem houden? Er is niets overgebleven om van te houden.
Er is altijd iets overgebleven om van te houden.
Hebt u voor die jongen vandaag gehuild?
Ik bedoel niet voor uzelf of voor de familie omdat wij het geld verloren.
Ik bedoel, voor hem, wat hij gedaan heeft,
en wat het allemaal van hem heeft gemaakt.
Oh, kind, wanneer denkt U is de tijd om van iemand te houden het grootst?
Wanneer zij goed gedaan hebben en alles gemakkelijk gemaakt voor iedereen?
Dat is wat u denkt?
U bent nog lang niet klaar met leren.
De tijd om het meest van iemand te houden is wanneer hij het diepst zit
en niet meer in zichzelf gelooft omdat de wereld hem zo afranselde.
Wanneer u begint met iemand te meten, moet u hem juist meten.
Meet hem correct.
Zorg u ervoor in je gedane rekening alle heuvels en valleien die hij door komt opgenomen zijn
alvorens hij komt waar hij werkelijk moet zijn.
De verhuisers zijn hier. - Zijn zij hier, baby?
Goed, ik ga beter naar beneden om met hen te praten.
Ik ben direct hierheen gekomen. Goed, was ik blij om van u, mensen iets te horen.
Walter, hij is hier.
Goed, weet u, het leven kan werkelijk zoveel gemakkelijker zijn dan mensen het soms maken.
Oké, zo met wie moet ik onderhandelen? U, Mevr. Younger, of uw zoon?
Oh, u doet dit met mijn zoon.
Oké.
Dit zijn enkele officiële documenten.
Travis, ga naar buiten. - Neen, dat moet helemaal niet, Travis. Blijf hier.
Ga zitten, omdat uw Papa klaar is om iets te doen waarbij
jij hier nodig bent om het te begrijpen.
Onderwijs hem over wat belangrijk is in deze wereld en onderwijs hem goed.
Zoals Willy Harris het aan u leerde.
Onderwijs hem over de nemers en gevers
Ga door.
Toon uw zoon waar vijf generaties over gedaan hebben om zo ver te komen.
Goed, M. Lindner,
Ik heb je naar hiertoe laten komen
omdat ik en mijn familie, wij allen zeer duidelijke mensen zijn.
Ja.
Ik werkte het meest als chauffeur mijn leven,
en mijn vrouw, doet zij doet huishoudelijk werk en dat deed mijn moeder ook.
Ik bedoel, wij zeer duidelijk. - Ja, M. Younger.
En mijn vader...
Mijn vader was een handarbeider in zijn leven. - Ja, ik begrijpt dat. Dat is me duidelijk. Ja.
Mijn vader sloeg bijna eens een man dood
omdat hij hem had verweten voor iets heel erg slecht of zoiets.
U begrijpt wat ik bedoel?
Ik ben er niet zo zeker van.
Wat ik probeert te zeggen is dat wij uit een familie komen van mensen met een grote trots.
Ik bedoel, wij zijn zeer trotse mensen.
En dat is daar aan de andere kant mijn zuster en zij gaat een arts worden.
En wij zijn zeer trots. - Ja. Goed, u moet dat zijn. Zeker…
Wacht even, laat me uitspreken.
Wat ik U probeer te zeggen is dat wij uit trotse mensen voortkomen...
Dat is mijn zoon, Travis. Kom hier, Travis.
En hij is de zesde generatie van onze familie in dit land.
Wij hebben allemaal nagedacht over uw aanbieding. - Goed. Goed, goed, goed, goed, goed.
En wij hebben beslist
om toch naar ons huis te verhuizen, omdat mijn vader...
Mijn vader, verdiende het voor ons, baksteen per baksteen.
En wij willen zeker niet beginnen met problemen of strijd als daar geen reden toe is.
En wij zullen er aan alles doen, weet u, om goede buren te zijn.
En dat is alles wat wij hier over te zeggen hebben.
Wij willen uw geld niet.
Zo hebt u hebt beslist om daar echt te gaan wonen?
Goed, dan... Moet ik op u beroep doen, Mevr. Younger.
Ik bedoel, u bent ouder, u bent wijzer, u weet hoe de wereld in elkaar zit en werkt.
Praat met deze jongen. - Oh, ik ben bang dat U het niet begrijpt.
Zie, als mijn zoon juist kwam te zeggen dat wij naar ons huis gingen verhuizen.
dan valt er voor mij niets meer over te zeggen.
Goed, weet u hoe deze jonge mensen tegenwoordig zijn.
U kunt zo maar geen dingen met hen doen.
Vaarwel.
Goed, als U, mensen daar zo over denkt,
neem ik aan dat er voor mij niets meer over te zeggen valt.
Ik...
Ik hoop dat jullie goed weten waaraan jullie beginnen.
Ik kreeg de opdracht om vier kamers te verhuizen, een familie van vijf mensen. Bent U dat?
Dat zijn wij ja. - Laat de hel hier losbarsten.
Laten we gaan. Laten we gaan.
Hé, Travis, doe uw jasje aan.
Walter Lee, knoop je das, gij ziet er uit als een gangster.
Lach niet, Beneatha.
Oh, wacht, baby, dat is geen baal katoen. Dat is mijn stoel.
Ik heb die stoel al 25 jaar. en ik wil daar opnieuw inzitten.
Mamma, ik denk dat ik ga trouwen met Joseph Asagai en één dag in Afrika ga leven.
Jij lijkt me nog niet oud genoeg om iemand te trouwen. - Niet nu, maar één of andere dag.
Denk aan al het goede dat ik kan doen als arts in Afrika.
Meisje, u moet alles over Afrika vergeten en alle Afrikanen
en gaan trouwen met iemand die je kan onderhouden, zoals George Murchison.
Ik zal nooit trouwen met die bekrompen, kleine bourgeois
als was hij nog Adam en Eva.
Adam moest ook geen geld hebben.
Is er iets verkeerd?
Hij komt binnen in de mannenwereld vandaag.
Zeker doet hij dat.
Waarom ga je al niet naar beneden, liefje. Ik zal daar ook direct zijn.
Oké.
Vooruit , Mamma. - Oh, in orde. In orde, baby, in orde.
In orde.
God heb genade. Hoe kon ik naar beneden gaan mijn en mijn plant vergeten?
Dank u, zoon. - Dank u, Mamma.
Vertaling, ondertiteling en synchronisatie: Willy51 Controle, resync en verbetering: Goffini